"erien" g.
erien
Kerkent ha ma tostaent d’an oad dimeziñ [oad-dimeziñ], bez’e veze war benn ar baotred ur pezh tog du pounner gant eriennoù ledan, met kuit a voulouzennoù.
Ken moal e oa hag ur blaisenn, met kement blevenn gouezhet a-ziwar e gokenn a oa moarvat chomet peget ouzh e c’hroñj hag e zivjod, rak dindan erienn [sic, erien] roget e gozh tog ne weled nemet beg e fri, daoulagad tarluch ha krev, va Doue, krev ha krev !...
Moarvat eo kuzhet o dremm dindan o zokarn gant un erien : skeudenn vodern un nerzh n'eo ket mui nerzh an dud...