Plus d'options

Prononciation

Fréquence d'emploi : 

Attesté dans : 
NDBF
GBAHE

Formes fléchies : 
5
Afficher les formes fléchies

Définition :  Masquer la définition

[1850, 1927, 1931, 1954] Doare maen a farder gant douar pri meret, moullet ha sec'het hag a reer gantañ er mañsonerezh. Gant brikennoù eo graet mogerioù ar gêr-se. [1954] [...] an darn vuiañ anezho graet gant brikennoù – ha koulskoude n’eo ket ar vein a rafe diouer du-hont ! – & [1850] Forn vrikenn : forn ma poazher ar brikennoù. & [1850] Pri brikenn : douar pri a dalvez da sevel brikennoù. & TEKNOL. [1931] Brikennoù glaou-douar : danvez helosk, anezhañ brikennoù da zeviñ savet diwar dilerc'hiadoù glaou-douar. Ur vrikenn c'hlaou-douar.

Exemples historiques : 
15
Masquer la liste des exemples

brikennoù

1732
Référence : GReg pg brique (terre grasse & rouge cuite)

murioù brikenn

1732
Référence : GReg pg (Murailles de Ville, de Château, & faites de) brique

kan brikenn

1732
Référence : GReg pg canal (conduit, aqueduc, de pierres, de brique de plomb, &c)

brikenn

1732
Référence : GReg pg brique (terre grasse & rouge cuite)

Gant brikennoù eo graet mogerioù ar gêr-se.

1850
Référence : GON.II pg briken (Les murs de cette ville sont faits de briques).

forn-vrikenn

1850
Référence : GON.II.HV pg forn-vriken (Voyez "Forn-déol" : Four à briques ou à tuiles).

brikenn

1850
Référence : GON.II pg briken (Brique, terre argileuse pétrie, cuite au feu, dont on se sert pour bâtir).

brikennoù

1850
Référence : GON.II pg briken (Brique, terre argileuse pétrie, cuite au feu, dont on se sert pour bâtir. Pl.)

brikenn

1909
Référence : BROU p. 208 (briquette)

brikenn

1927
Référence : GERI.Ern pg brikenn

brikenn

1931
Référence : VALL pg brique

brikenn c'hlaou-douar

1931
Référence : VALL pg aggloméré (de houille)

brikennoù glaou-douar

1931
Référence : VALL pg aggloméré (de houille)

brikennoù

1931
Référence : VALL pg brique

D’am meno, n’eo ket Kristiania par da Stokholm ; na pell ac’hane, n’eus na kaerder na meurded war he ziez hanter wenn pe louet, he savadurioù, ha zoken ar re vrasañ, an darn vuiañ anezho graet gant brikennoù – ha koulskoude n’eo ket ar vein a rafe diouer du-hont ! – hag i e-pign ouzh tor ur pikol menez evel pa vijent bet steket [sic, stoket] outañ war ar prim.

1954
Référence : VAZA p.167

L'Office public de la langue bretonne