kaerder
kaerder
D’am meno, n’eo ket Kristiania par da Stokholm ; na pell ac’hane, n’eus na kaerder na meurded war he ziez hanter wenn pe louet, he savadurioù, ha zoken ar re vrasañ, an darn vuiañ anezho graet gant brikennoù – ha koulskoude n’eo ket ar vein a rafe diouer du-hont ! – hag i e-pign ouzh tor ur pikol menez evel pa vijent bet steket [sic, stoket] outañ war ar prim.
Ar gwez kokoz hag ar gwez flimmin, ar re-mañ ganto o bleuñv ruz arvelen a ro ur c'haerder dispar d'ar balioù.
Mots précédents
Mots suivants
kaerell