daou gell
kell
Nijet krenn eo eus va spered e anv-tiegezh koulz hag e anv-badez, hogen ha pa vevfen kant vloaz ouzhpenn, gant ne gouezhfen ket em bugaleaj, biken n’ankounac’hain ar gerioù distaget gantañ en ur ziskouez Napoleon gant e viz : « O gast, emezañ, gwelout a reer war an taol ez ’eus ur marc’h kalloc’h dindan an oristal noazh-se : Sell ouzh ar pikoloù kelloù a zo bet kizellet dezhañ ! »
Mots précédents
Mots suivants
kell