lou
lou
louf
N’euz forzh, blaz ar c’hwerv a gaven gant va flanedenn, ha keit ha ma vezen o tommañ e-tal an tan, va gwellañ-gwellaig a raen evit terriñ d’am c’herseenn en ur soñjal : « Ul louf ki, setu petra a dalv an amourousted, ar briedelezh hag an holl verc’hed ! »
Bez’ oa ivez seier lêr leun-kouch a amann troet, met taolet e voe al loustoni-se er mor, seier hag all, kerkent ha ma voe al lestr a-ziwar-wel eus an douar, rak den ne bade gant ar c’hwezh a save diouti, ha pa zegouezh d’an diaoul kamm leuskel ul louf, sed aze moarvat ar flaer a van war e lerc’h.
Mots précédents
Mots suivants
loufad