Office public de la langue bretonne
arsa
« Arsa, Lom, c’kwi [sic, "c'hwi"] a zo drol hiziv, ’vat ; gouzout a rit eo klañv hor moereb, klañv gant ar c’hleñved ha gant ar gozhni ; gouzout a rit ivez eo frailhet he c’halon gant ar glac’har abaoe m’eo bet beuzet Herri ; ha kas anezhi d’ar bed all, da lavarout eo, disammañ anezhi eus he foanioù, ne vefe ket un dra ken digristen-se. »
Un deiz bennak, diouzh ar beure, e c'houlennas digant he merc'h : « Arsa, Soaz, peseurt trouz a glevan ? - Ataoe, ar c'hi, eme eben, ar c'hi o lonkañ un dakenn soubenn manet abaoe dec'h d'an noz. Aflik aflak, emezañ, aflik aflak, n'eo ket gwell [sic] druz, met mont a ra bepred d'an traoñ ! »
Meur a wech e teuas he fried hag he mamm d’he bete : « Arsa Doue, Ann-Mari, emezo, paouez, ha deus d’ar gêr da ziskuizhañ ul lajadig da vihanañ ; anez-se, biken ne vi evit kas da benn da labour ». – « Grin, emezi, grin, ha pa rankfen mervel amañ war an taol ! »
Mots précédents
Mots suivants
Ar Saezh