Bete-vremañ, soñj am eus gant heug eus an dra iskis : drailhennoù [b]ara duoc’h eget hor bara segal, troc’het moan-moan, lardet gant amann pe lard gwazi, ur gwiskad koñfitur war-benn, un tamm harink dindan ul libistrad keuz c’hwerv a-walc’h – gortozit ’ta, n’eo ket echu c’hoazh ! – ha d’an diwezh un hanter vi poazh !
Ar maniok ordinal eta ne vez poazhet nemet goude ma vez bet eoget en dour hag, ur wech poazh e vez stummet e doare "bizhier" a vez lakaet en-dro dezho delioù ledan (bananez pe blant all), evit bezañ miret, ha kaset d'ar marc'had ar pezh a vez a re evit tud ar familh.
Ar c'haporal-chef a oa unan eus ar "c'holonialed"-se evel ma vez en arme, poazh gant ar boeson, penn fall, ha bet torret meur a wech eus e c'hrad, moarvat.
Aet omp tremen poazh o vezañ chouk-ha-chouk, ha ni paotred dianav an eil d'egile, ha n'en em welimp biken ken, ha ni bet charreet gant ar vuhez avat war ar memes hent poent zo bet.
Mots précédents
Mots suivants
poazhadenn