sautet [evit stautet/staotat]
Un deiz bennak, goude ar gouzoumenn en ur barrez vihan e c’hoantaas komz gant ar vugale hag o c’herent bodet er vered, hag o vezañ ma choment pell dioutañ dre zoujañs, setu ma voent pedet gant ar Vikel vras da dostaat : « Ya, ya, eme an Aotrou Fallières, staotit ’ta, mar plij, staotit un tammig ! »
Kas a rez an dud d'ober titich ha kakac'h a-hed ar sizhun ha kerkent hag echu ar skol ganez e lavarez da gement hini a gar ez ez da staotat, da gac'hat, da laosker ur banne dour, da zizourañ ar patatez, d'ober ur blegadenn...
Mots précédents
Mots suivants
staoter