Office public de la langue bretonne
gwernier
gwernierien
Peurechu gantañ e amzer, e teuas a-benn ar fin d'ar gêr, met ne veze ket gwell [sic] druz ar peuriñ gant kozh wernier Krec'h Eliez daoust d'ar bañsion digant ar gouarnamant.
Gwelout a ran c’hoazh dirazon ar Bitouz kozh, hor segond-mestr gwernier, ur podig a zen anezhañ gant ur fri togn hag ur voue ruz-tan, en e goazez war ur pilgos, hag a bep tu dezhañ evel kolisted ouzh an aoter ur c’harter-mestr hanter vezv o tiskenn dezhañ gant ur founilh merglet gwin gwenn en e c’hourlañchenn.
Hañv-goañv, forzh penaos e teurveze d'ar mor bezañ, splannoc'h eget ur melezour pe ken kounnaret hag un diaoul dichadennet, boulc'het ha kaset e veze da benn, a-wechoù deiz ha noz, pleustradegoù a bep seurt, da skouer : tennañ war listri kozh, kerreg en donvor, pe razelloù stlejet gant bigi-dre-dan, leviata, treiñ war du-mañ-tu, ha tu evit tu, ar skouadrenn a-bezh pe dre rannlistri an eil war lerc'h egile, stlepel tarzherezed hag o gwintañ goude war vourzh, eveshaat ouzh ar splujerien, kargañ glaou-douar a-dizh pe boledoù a bep seurt ment, gedal ouzh an tarzherien, hag ur bern traoù all ouzhpenn, hag e tu-hont da se kenteliañ a-hed ar bloaz pep rummad martoloded : skol ar ganolerien, skol ar fuzuilherien, an darzherien, al levierien ha zoken ar wernerien, daoust ha ne veze pell 'zo kel ebet nag eus gouel nag eus lien.
Mots précédents
Mots suivants
gwernierez