Ret e oa din ’ta chom war evezh hag un deiz bennak beure-mat, e dibenn miz Du, mont a ris da Vrest gant ur c’henvroad eus Priel, e-sell hon-daou da dremen arnodenn ar fourerien diwar ali un tonton segond-mestr : « Netra aesoc’h, emezañ, evit ur paotr ken desket ha te ! » [...] (1) Ar vartoloded hag a bled gant an holl gontoù a bep seurt.
Gallout a reot e[-]giz-se bezañ galvet kent na vo pell da garter-mestr ha goude da segond-mestr, ha piv a virfe ouzhoc’h da vezañ isrener ul laz-seniñ ?
Pa zeuas war e c'hiz, e taolas evel-just e dammoù stoub war ar pont ; kerkent all e lammas warno ar segond-mestr gouelier Gwaziou, hag eñ da glenkañ an teñzor-se en e c'hodell, stad ha lorc'h ennañ, évitañ da vezañ ur Ravachol touet (1) am boa klevet nevez 'oa lavarout : Diwezhañ roue a welis / Ouzh ar groug e oa e Pariz.
Mots précédents
Mots suivants
seikont