Neuze e lavare va zintin, o c'hedal war doull he dor, lorc'h ha stad enni evel[-]just : « Ac'hañ 'ta [sic, ac'hanta] ma ! ur sac'had mat a winizh en devo ar Person da gaout pa zeuio d'ober e gest-ed ».
Dont du-mañ a rae alies awalc’h [a-walc'h] ar mezeg, met pa veze goulennet digantañ : « ac’hañ’ ta [sic, ac'hanta], Aotrou, penaos emañ ar bed gant ho klañvourez ? » hejañ skoaz a rae bep tro : « Feiz, emezañ, n’a ket falloc’h ! »
Fent a reas din bepred, rak bez’ oa an deiz-se war e benn ur mailh tog-houarn arc’hantet ha stag outañ ur glipenn blu ruz-tan hir-hir : « Ac’hanta ma ! a soñjen, ret-mat e vo da hemañ lemel e dog brav, anez-se e ranko kerzhout war e grabanoù pa fello dezhañ diskenn a-ziwar ar pont da vont diwar skouer ar rouanez all betek kambr ar c’haoterioù ».
Mots précédents
Mots suivants
achantañ