Office public de la langue bretonne
miret e c'her
torret e c'her
miret e c'her
dalc'het e c'her
"Lennerien, emezañ, e kentskrid e vojennoù, va brezhoneg-me, ned eo ket brezhoneg naetaet a bep kemmeskadurezh eo ; komz a ran evel ma ra an dud hep deskadurezh. C'hoant am bize bet da lakaat e-barzh va labour gerioù gwir vrezhoneg hepken, ha da deurel er-maez ar re c'hallek, pa oan evit kaout ur ger brezhoneg bennak gouest da zisplegañ mat ar pezh am boa em spered. Hogen ar vent hag ar rim a oa ret din sentiñ outo; ken a ris dre heg ar pezh na'm bize ket graet dre gaer. Kement-se a gavis kalet evelkent ; setu penaos ez a hor brezhoneg ker da goll ! "
Hag ar C’houil kregiñ en e benn-bazh. Mat a reas, rak an den gwenn a deu war-eeun war-zu ennañ ; chaokat a ra ur ger bennak, mes, pe oa hanterskornet gant ar riv, teod Loull ar Bouc’h, en e c’hinou, pe skiant ar C’houil a oa trec’het gant ar spont ; ar pezh a zo gwir eo hini anezho ne ouie petra a c’hoantae egile.
Digor ar gleud ha da zaoulagad... Na petra 'ta ! Na rannez gir ?
Andekamulia (1) (1) Ger diveret eus Andekamulos "Kamulos-vras" pe "dreist da Gamulos" ?
Bilzig gir ne rannas.
Ya, na pegen bourrus e oant da welout, al listri uhelvourzhek-se gant o gwernioù uhel ha garidaouek, liesskourrek ha liessugellek, o sentiñ evel pa vefent bev (e gwirionez, buhez a yoa enno) ouzh geriou gourc'hemenniñ un den hepken, penn meur ar skouadrenn, hag o riklañ war an dour glas ker flour ha meuriadoù elerc'h war ul lenn ec'hon, distrafuilh ha dielestr.
Me n'am boa gwelet nemet chapelioù hor Sent kozh, houmañ ne greden ket e oa ur chapel anezhi ; gant he bankoù koad stok-ouzh-stok, he mogerioù gwerniset, he chantele kempenn hag hec'h aoter wenn evel ur menaj merc'hodenn, he delwennoù plastr, en ur ger, ne oa ket graet al lec'h-mañ da hadañ devosion en eneoù, ha ma hini-me a oa gwidal-mat, ha techet da vont e-maez an arroudennoù pleustret gant an holl.
Bec'h d'ar Gall, a oa e c'her.
Hepdale, ar paotrig-se a ziskouezje dezho e nerzh, evit dougen ar sac’h ar pounnerañ, hep chom war-lerc’h, na skuizhañ nepred, e ampartiz war an embregerezh-korf, war ar rederezh, war gement c’hoari eskuit, en ur ger, ur gwir soudard, a voe anvet kaporal a-raok diwezh e vloavezh kentañ servij, ha serjant goude.
Dishiliañ a ra e c'herioù, unan-hag-unan : [...]
Kozh, kalz re gozh e oa an Aotrou Gwezenneg, ar mezeg a rae war he zro ; ger eeun ebet ne veze klevet digantañ a-zivout he stad.
Em bleud en em gaven ’ta, ha kement a draoù am boa da gontañ diwar-benn ar roue Arzhur ma rankis tremen hep adlenn na reizhañ va skrid, ha reiñ a ris va brouilhed evel ma ’z oa gant skrapadennoù yar, gerioù diverket, pennadoù a-dreuz hag a-hed ar riblennoù, hag all.
Den d’e c’her e oa bet koulskoude an Aotrou Hamon, rener kloerdi Landreger.
Gallout a rafen ivez lavarout daou pe dri c’her diwar-benn Jobenn ’n Herve hag he c’hoar Trefina, an eil fentusoc’h eget eben, pe a-zivout Godig Rode, ur wrac’h a stage da bec’hiñ ha da eoniñ evel pa vije bet dalc’het gant an Drouk-Spered adal ma veze huchet warni : « Avel, Godig, avel ! »
Ac’hañ ’ta [Ac’hanta], c’hoarvezet eo kement-se ganin, ha den on bet d’am ger, rak pa dennjont a-zindanañ e gador-veur ha pa daoljont kuit e gurunenn, e oan o vrezeliañ e Bro-C’hall skoaz-ouzh-skoaz gant e soudarded, ha bep tro ma vez komzet diwar e benn e sav em c’halon truez outañ, trugarez ha keuz dezhañ.
Dre ne gave toull all ebet d’en em dennañ alese, rak n’helle besteodiñ nemet ger amañ, ger ahont pa veze goulennet digantañ e soñj, lavarout a reas kement-mañ d’an dimezell Brenchereau : Ur c’heneil am eus, emezañ, hag e plij dezhañ ivez an holl draoù emaoc’h o paouez komz diouto".
En ur ger, gwashañ keben er barrez.
Ger latin ebet ne veze klevet eno ; rankout a rae e barrezianiz tremen gant « Ne n'eus [sic] ket e Breizh », « Ni ho salud, Steredenn vor », « O kalon sakr ! », « Sant Jozeb, pried Mari » hag « Un Doue hepken [']adori » met sarmon a rae mestr an ti, ha bep tro diwar fallagriezh ar veleien : « Bete pegoulz, emezañ, e laoskint o Mestr hag o C'hrouer kuit a lostenn hag a vragoù ? »
Redek a rae an aliesañ ma c’helle a di da di war-zigarez kas d’ar gêr druilhoù peurdakonet pe dilhad nevez peurwriet ; bep tro e tape un dra bennak da gloukañ, met dalc’hmat e veze, hervez ma kave dezhañ, blaz ar re nebeut gant e vannac’h ; en ur ger, liv al lonker a vleunie war e fri keit hag un ibil da blantañ kaol, ha rusoc’h ar beg-begig anezhañ eget ur vouarenn hanter veür.
Oc’ho ! ger garv ebet ne gleven, na dismegañs kennebeut all, hirvoudoù a gengarantez ne lavaren ket, ha selloù a druez.
En holl c'herioù-se e teu war-wel ar wrizienn ntang [gwenn].
Bez' e c'helljen toullañ kaoz gant Koula evit ma hañvalje an hent bezañ berroc'h, met pa vez unan o paouez gouzañv ur stroñs kreñv, daou dra 'zo ha ne c'hell ket ober: lakaat un tamm en e stomog ha tennañ ur ger eus e c'henoù.
Ne lavarint ger dit, evit ma vo dibrez o spered.
Ton Spiridakis a c'houlenn ma vo sentet war ar ger. Kastoubelos ne ra ken nemet asantiñ a-dav hag echu eo gant an diviz.
Mots précédents
Mots suivants
ger-alc'hwez