din a hirvoud
dinañ a hirvoud
hirvoud
hirvoud
hirvoud
Kement-se holl a gase kuit an nec'hamant mes pa oa tremenet ar porrastell ha ni deut e-barzh porzh ar golaj, a oa leun a weturioù evel hon hini, a vammoù gant bep seurt koefoù, a baotred a bep seurt mentoù, neuze un hirvoud a savas d'am fenn, ha me da lavarout d'am mamm : — « Me ne chomin ket amañ... Deomp d'ar gêr war hor c'hiz ».
Pell-pell eus an douar e oamp ’ta, en derc’hent deiz kentañ bloaz, ha dre-se ne gleved war vourzh ar C’hleber – hag emichañs war ar Paskal - nemet milmallozh [sic, mil mallozh] ha hirvoud e-keit ma veze hor c’hanfarded o vont hag o tont a-hed hag a-dreuz ar pont ken laouen, din da welout, ha kezeg digerc’h.
Diouzhtu goude ambroug hon c'herent dre nesañded betek an nor e krog an hirvoudoù.
Mots précédents
Mots suivants
hirvoudek