Office public de la langue bretonne
kaol
Neuze e lavare : perak ne werzer ket Ar c'housket[d], evel ar bara hag ar gwin, Evel ar c'haol hag ann [an] irvin ?
O vezañ n’anaveze houmañ den ebet e Brest, setu ma c’houlennas digant ur marc’hadour kaol eus Rosgo o veajiñ ganti en tren, daoust ha n’en divije ket ar vadelezh da lavarout dezhi pelec’h kaout un ostaleri vat a-walc’h, met diouzh he yalc’h.
Na zoken ur vi ne vefe roet war dermen da dud ’zo ; hemañ ’vat a ouie touellañ ur marc’hadour pe un ostizez, hag evit ar pezh a selle ouzh reiñ kaol d’ar c’havr ne gredan ket e vefe c’hoazh ganet e bar.
Redek a rae an aliesañ ma c’helle a di da di war-zigarez kas d’ar gêr druilhoù peurdakonet pe dilhad nevez peurwriet ; bep tro e tape un dra bennak da gloukañ, met dalc’hmat e veze, hervez ma kave dezhañ, blaz ar re nebeut gant e vannac’h ; en ur ger, liv al lonker a vleunie war e fri keit hag un ibil da blantañ kaol, ha rusoc’h ar beg-begig anezhañ eget ur vouarenn hanter veür.
Mots précédents
Mots suivants
kaol-aod