Office public de la langue bretonne
Soñj am eus evelkent eus va c’hentañ darempred gant douar Afrika : nepell diouzh kreiz-kêr, ur bern logelloù izel ha kuit a brenestr, gant un doenn soul krennveget hag e[n]-dro dezho morianed gant lostennoù gwenn pe c’hlas, o gwragez hanter noazh, hag ar vugaligoù hep ar vihanañ pilhenn da guzhat ouzh an holl o zammig peadra.
Yen-daonet e oa, pa lavaran, o vezañ ma lovee tro-war-dro en donvor ur bern skorngrec’hioù, darn diouto ken uhel, dimp da welout hag ar C’hreiz-kêr e Kastell-Paol, ha gant ar c’hast avel a rae, tu ebet ne gavjomp ar mintin-se da seniñ d’ar Saozon nag ar God save the king nag ar Marseillaise, rak kerkent ha ni o paourantiñ war ar pont, skornañ a reas an eoul hag an dour e ribouleroù ar binvioù kouevr.
Ma digarezit ma'm eus dale oc'h erruout met kreiz-kêr a-bezh a zo stanket, evel a ouzoc'h.
Mots précédents
Mots suivants
kreizlec'h