leve

Bez' en deus bet evit e vab un abatiaj a zek mil lur leve.

Bez' en deus bet evit e vap un abatyaich azec mil livr leve.

lakaat ul leve war

lacqât ul leve var

an dastum eus e leve, eus e rent

an dastum eus e leve, eus e rénd

ingalder leve

iñgalder-leve

leve bep bloaz

ul leve fontus

ul leve fondus

ul leve diwar an douar-font

ul leve divar an douar-fond

leve-font

leve-fond

leveoù

lévéou

Bevañ a ra bremañ diouzh e leve.

Béva a ra bréma diouc'h hé lévé.

leve

lévé

— Hag i dezho arc'hant, leve, danvez, madoù / Ouzhpenn an hanter re evit o ezhommoù, / Hep sellet oc'h ar paour a zo en o c'hichen / Gant naon du o c'hlaouriñ, o c'hlaouriñ ken a yud, / Ar re-holl a dremen, ar re-se n'int ket tud, / Gwell ar chas evito.

— Hag hi d'ezho arc'hant, leve, danvez, madou / Ous-penn ann hanter-re evit ho ezommou, / Hep sellet oc'h ar paour a zo enn ho c'hichen / Gant naoun-du o c'hlaouri, o c'hlaouri ken a iud, / Ar re holl a dremen, ar re-ze n'int ket tud, / Gwell ar chas evit-ho.

Ar c'hentañ lavaras mougañ ar baourentez, / Miret oc'h ar beorien da ziskouez o lorgnezh, / Hag eñ a voa manac'h, ha roet en doa d'ar paour / Kement mad en devoa : e leve hag e aour ? / Ha dre garantez eo e komze an den-se ? / Kredet neb a garo !...

Ar c'henta lavaraz mouga ar baourentez, / Miret oc'h ar beorien da ziskouez ho lorgnez, / Hag hen a voa manac'h, ha roet en doa d'ar paour / Kement vad [sic, mad] en devoa : he leve hag he aour ? / Ha dre garantez eo e komze ann den-ze ? / Kredet neb a garo !...

Evel-se ne voe ket pell ar frapad : leveoù ar Sent a voe gwerzhet dre bevar c’horn ar vro, ha roet kazi evit netra, rak ezhomm arc’hant a yoa, ha ne gaved ket kalz a dud da deuler war al leveoù-se, rak ar feiz a yoa c’hoazh bev e goueled kalon ar Vretoned.

Evel-se ne oue ket pell ar frapad : leveou ar Zent a oue guerzet dre bevar c’horn ar vro, ha roet kazi evit netra, rag izomm arc’hant a ioa, ha ne gavet ket kals a dud da deuler var al leveou-ze, rag ar feiz a ioa c’hoaz beo e goueled kaloun ar Vretouned.

Ar re-se [a] oa an dud o doa c’hoant d’en em ruilh er pec’hedoù hudur ha da heuliañ c’hoantegezhioù fall o c’halon, pe d’en em binvidikaat diwar-goust an ilizoù, ar c’houentoù hag an noblañsoù, en u[l] laerezh o leveoù, pe en ur ober an neuz d’o frenañ en ur baeañ anezho an dekved, da hirañ, eus ar pezh a dalvezent.

Ar re-ze oa an dud o doa c’hoant d’en em ruill er pec’hejou udur ha da heulia c’hoantegesiou fall ho c’haloun, pe d’en em binvidikaat divar goust an ilizou, ar c’houentchou hag au noblansou, en eur laerez ho leveou, pe en eur ober an neuz d’ho frena en eur baea anezho an degved, da hirra, euz ar pez a dalvezent.

An darn vuiañ eus ar re binvidik a ya da lonkañ o leve da Bariz, pe da ur gêr all bennak, da reiñ labour me ['] gred, da dud ha n’o deus ken c’hoant nemet da droc’hañ o gouzoug dezho, kentañ ma kavint o zro.

An darn-vuia euz ar re binvidig a ia da lounka o leve da Bariz, pe da eur gear-all bennag, da rei labour, me gred, da dud ha n’o deuz ken c’hoant nemed da drouc’ha ho gouzoug d’ezho, kenta ma kavint ho zro.

Mes Paol n’en doa ket a c’hoant da vezañ laer : ne brenas ket ur bomm leve zoken digant ar Republik.

Mez Paol n’en doa ket a c’hoant da veza laer : ne brenaz ket eur bomm leve zoken digant ar Republik.

Ar Republik he doa atav ezhomm arc’hant. Hogen, evit kaout arc’hant, evel am beus er lavaret deoc’h, he doa lakaet e gwerzh leveoù ar sent, leveoù ar c’houentoù ha re an noblañs.

Ar Republik e doa atao izomm arc’hant. Hogen, evit kaout arc’hant, evel am beuz her lavaret d’eoc’h, e doa lakeat e guerz leveou ar zent, leveou ar c’houentchou ha re an noblanz.

An darn vuiañ eus ar re o doa, e-pad an dispac’h, laeret leveoù an Iliz pe re an noblañsoù, a zo deuet da vezañ paour, ha va-unan em eus roet an aluzen da vugale lod anezho.

An darn-vuia euz ar re ho doa, epad an dispac’h, laeret leveou an Iliz pe re an noblansou, a zo deuet da veza paour, ha va-unan em beuz roet an aluzenn da vugale lod anezho.

Pinvidik, o ! pinvidik, Izabel !… Pinvidigezh Izabel ?… Daou c’hir, yudal a reont an eil deus egile. Pinvidigezh ! gwevn-meurbet eo ar gir-se, en em astenn a ra adalek ar c’hastell beteg an ti-soul. Ha piv a nivero al leve a ra pinvidigezh un den glor[i]us ha piv an dienez a ra hini Izabel.

Pinvidik, oh ! pinvidik, Izabel !… Pinvidigez Izabel ?… Daou c’hir, yudal a reont an eil deus egile. Pinvidigez ! gwevn meurbet eo ar gir-ze, en em astenn a ra adalek ar c’hastell beteg an ti-soul. Ha piou a nivero al leve a ra pinvidigez eun den glorus [sic] ha piou an dienez a ra hini Izabel.

Ma ! petra oc’h-c’hwi ganet ? Leve hoc’h eus-c’hwi ? Marteze den a wad uhel ? Ket. Ma ! ret eo neuze deoc’h gounit ho para gant c’hwezenn ha skuizhder ho korf : ret.

Ma ! petra oc’h-c’houi ganet ? Leve hoc’h eus-c’houi ? Marteze den a wad uhel ? Ket. Ma ! red eo neuze d’ec’h gonit ho para gant c’houezenn ha skuizder ho korf : red.

Ya, met an aotrou marc’heg en devoa c’hoazh pe en devo, en-dro d’e vaner, komanantoù Kerael, Kerargoaz, Keriziou, daou pe dri vil skoed leve erbedet dezhañ gant e vamm, itron gozh Trederennaderez Kerangouez.

Ya, met an ôtrou marc’heg an nevoa c’hoaz pe an nevo, en-dro d’e vaner, komananchou Keraël, Kerargoaz, Keriziou, daou pe dri vil skoed leve elbedet d’ean gant e vamm, itron goz Trederennaderez Kerangouez.

Ya, muioc'h a fouge a yoa ennon en dervezh-se eget m'o defe graet din ar c'homzoù-mañ : "Un eontr koz eus an Amerika ez gwra pinvidik a vil skoed leve".

Ya, muioc'h a fouge a yoa ennoun en dervez-se eget m'o defe graet d'in ar c'homzou-mañ : "Eun eontr koz eus an Amerika ez gwra pinvidik a vil skoed leve".

leve magañ

leve-maga

dispign e leveoù en a-raok

dispign e leveou en-araok

Bep a damm leve o devoa, rak a-viskoazh o zud kozh, eus an eil tu hag egile, a oa bet perc'henned, da lavarout eo ne oant ket merourien.

Bep a damm leve o devoa, rak a viskoaz o zud koz eus an eil tu hag egile a oa bet perc'henned, da lavarout eo ne oant ket merourien.

Evit an douaroù bailheet e paeent ul leve dister a 6 gwenneg dre zevezh-arat.

Evit an douarou bailheet, e paeent eul leve dister a 6 gwenneg dre zevez-arat.

« Ar gorre [eus an douar] a zo dit hag a vezo dit ha da'z rumm, gant ma anzavi ac'hanon da aotrou, ha ma paei din pe da'm gouarnour ul leve bloaziek. »

« Ar gorre [eus an douar] a zo d'it hag a vezo d'it ha d'az rumm, gant ma anzavi ac'hanoun da Aotrou, ha ma paeo d'in pe d'am gouarnour eul leve bloaziek. »

En ur ger, pa vezen gant an dud-se war o bag dre lien [bag-dre-lien] eus ar c’haerañ, dont a raen da soñjal ur wech ouzhpenn e oan-me ur mondian hep leve marteze, met ivez hep an disterañ abeg da glemm ouzh e blanedenn.

Petra bennak n’he divije biken kemend-all a leve ha nizez an Aotrou maer, ur vaouez a beadra e oa evelkent he mamm intañvez, perc’henn un ti kaer er vourc’h gant ur pikol berje en-dro dezhañ.

Leveoù a bep seurt a c'hall bezañ kinniget d'an dud hag a c'hallfe mont a-enep urzh an traoù evel m'emaint : respedoù politikel gopret mat, plasoù miret e skipailhoù-kuzuliañ an dilennidi, implijoù e-barzh kevredigezhioù fur ha sentus rak skoazellet gant an arc'hant publik...

Da gentañ ez eo bet krennet hon leveoù, hon c'horvoder nemetañ.