tremen a-rez

trémen a rez

tremenet a-rez

trémenet a rez

Tremenet en deus a-rez an aod.

Trémenet èn deus a rez an aud.

Ar boled en deus tremenet a-rez e vlev ha touchet ouzh e dog.

Ar bouled èn deus trémenet a rez e vléau, ha touichet oud e docq.

a-rez

a-réz

Sevel a reas sioulik eus e wele, en e roched, diarc’hen, diskabell ; dont a reas da gaout ar prenestr, hag en ur astenn e c’houzoug a-rez, a-hed ar voger, evit miret da vezañ gwelet, e reas ur sell en hent.

Sevel a reaz sioulig euz he vele, enn he roched, diarc’henn, diskabel ; dont a reaz da gaout ar prenestr, hag en eur astenn he c’houzoug a-rez, a-hed ar voger, evit miret da veza guelet, e reaz eur zell enn hent.

A-benn ur pennad e kleved dirak bourk ha rad Perroz, a-rez Enezenn Rouzig, a-gleiz pe a-zehou, hervez ma c’hwezhe an avel, ur c’hloc’h all pe ar memes hini marteze, ne oufen ket evit her lavaret deoc’h, o seniñ adarre ; mes bremañ ne ra ket [a]r memes tra.

A-benn eur pennad e klevet dirak bourk ha rad Perros, a reaz enezen Rouzik, a gleiz pe a zeou, hervez ma c’houeze an avel, eur c’hloc’h-all pe ar memez hini marteze, ne oufen ket evit her lavaret d’ehoc’h, o seni adarre ; mez breman ne ra ket er memes tra.

Goude-se me a dec’ho evel ma’z on deuet, dre guzh, a-rez an tiez hag ar c’hleuzioù.

Goude-ze me a dec’ho evel ma’z oun deuet, dre guz, a-rez an tiez hag ar c’hleuziou.

En un taol edon em sav ; hag evel ne ehane ket ar vouezh, ez aen goustadik war-zu enni, en ur selaou, ouc’h he heuliañ, ouc’h he c’hlask en ur blegañ va skouarn a-rez an douar, rak kaout a rae din e teue ar vouezh eus a-izel.

Enn eun taol edon em za ; hag evel ne ehane ket ar vouez, ez ean goustadig varzu enn-hi, en eur zelaou, ouc’h he heulia, ouc’h he c’hlask enn eur blega va skouarn a-rez an douar, rak kaout a rea dign e teue ar vouez euz a izel.

Graet an toull, ar c’houfr a zo e-barzh, war-[c'h]orre eus taolet douar, a-rez douar ar jardin.

Great an toull, ar c’houfr a zo ebarz, var gorre euz taolet douar, a-rez douar ar jardin.

a-rez an douar

a réaz an dwar

a-rez

a réaz

Dirakañ war beg ar Palud, touzet evel ur penn katarek, ar vilin-avel, hag an ti-gward, hag, a-rez ar mor, ar Fort gant e c’hwec’h pezh kanol.

Dirakan war beg ar Palud, touzet evel eur penn katarek, ar vilin-avel, hag an ti gward, hag, a-rez ar mor, ar Fort gant e c’houec’h pez kanol.

E deod, un troatad er-maez e c’hinou, e lost dinerzhet a-rez an douar, Pipi ac’h ae, hag atav war e lerc’h ar gastolorenn.

E deod, eun troatad er-mêz e c’hinou, e lost dinerzet a-rez an douar, Pipi ac’h ê, hag atao war e lerc’h ar gastolorenn.

Ul lamm euzhus, un taol-mor a greuvas war ar Vran, a c’holoas anezhi hed-ha-hed, a savas anezhi, ha, pa gouezhas, ur strak : ar wern d’an traoñ a-rez ar pont.

Eul lamm euzus, eun tôl-mor a greuvas war ar Vran, a c’holoas anei hed-ha-hed, a zavas anei, ha, pa goueas, eur strak : ar wern d’an traon a-rez ar pont.

dont a-rez gant

bezañ a-rez gant

beza a-rez gant

Ma c'hambr a oa unan 'rez ar ru, a-zehoù d'ar pondalez.

Ma c'hambr a oa unan rêz-ar-ru, a-zehou d'ar pondalez.

Edon ’ta o lenn er gwasked war ar pont pa stagas a-greiz-holl an oabl da gaoulediñ : « Dal ’ta, emezon, daoust ha keloù glav a vefe gant an amzer ? » ha me em sav, e-sell da ziskenn gant an diri war du va gwele, pa spurmantis er pellder, a-rez an dremmwel, un doare aezhenn vorlivet o sevel eus ar mor, o kreskiñ dibaouez hag o ledanaat muioc’h-mui, kement ha ken bihan ma teuas da stummañ evel un dinell divent, pe gentoc’h ur volzenn iliz, ha seul ma ’z ae an dra-se war vrasaat ha war frankaat, seul vuanoc’h e kemme he liv : gwenn-sin da gentañ, arc’hant goude hag a-benn ar ar fin ken ruz ha pa vije bet du-hont un tangwall eus ar skrijusañ oc’h ober e reuz.

Edon ’ta o lenn er gwasked war ar pont pa stagas a greiz holl an oabl da gaoulediñ : « Dal ’ta, emezon, daoust ha keloù glav a vefe gant an amzer ? » ha me em sav, e sell da ziskenn gant an diri war du va gwele, pa spurmantis er pellder, a-rez an dremmwel, un doare aezenn vorlivet o sevel eus ar mor, o kreskiñ dibaouez hag o ledanaat muioc’h-mui, kement ha ken bihan ma teuas da stummañ evel un dinell divent, pe gentoc’h ur volzenn iliz, ha seul ma ’z ae an dra-se war vrasaat ha war frankaat, seul vuanoc’h e kemme he liv : gwenn-sin da gentañ, arc’hant goude hag a-benn ar ar fin ken ruz ha pa vije bet du-hont un tangwall eus ar skrijusañ oc’h ober e reuz.

War gement hini — va Doue, pegen marc’had-mat e koustent ! — e veze brodet gant neud seiz an hevelep liv hag an danvez, bleunioù, delioù, balafennoù pe evned, ken tev ha va dorn, hag en em ledañ a rae ar c’hlinkadur-se, gweet ha kroazigellet e pep stumm, adalek an divskoaz betek ar c’hornig izelañ o ruzañ a-rez an douar ; un tamm brav a samm, neketa, evit ur verc’hig flour ha korfet-strizh krog en he zriwec’h vloaz ?

War gement-hini — va Doue, pegen marc’hat-mat e koustent ! — e veze brodet gant neud seiz an hevelep liv hag an danvez, bleunioù, delioù, balafennoù pe evned, ken tev ha va dorn, hag en em ledañ a rae ar c’hlinkadur-se, gweet ha kroazigellet e pep stumm, adalek an divskoaz betek ar c’hornig izelañ o ruzañ a-rez an douar ; un tamm brav a samm, neketa, evit ur verc’hig flour ha korfet-strizh krog en he zriwec’h vloaz ?

Brav-Doue e chomas an amzer kerkoulz hag ar mor a-hed an eizh deiz ma padas hor beaj war-du an inizi Antilhez, hep darvoud ebet a gement e talvefe ar boan komz dioutañ, nemet e tegouezhas din gwelout ar wech kentañ er mor Garaïbed pesked askellek o fraoñval a-rez an dour hag o kouezhañ ennañ gant an dourni ma ra ur barr-grizilh war un doenn vein-glas.

Brav Doue e chomas an amzer kerkoulz hag ar mor a-hed an eizh deiz ma padas hor beaj war du an inizi Antilhez, hep darvoud ebet a gement e talvefe ar boan komz dioutañ, nemet e tegouezhas din gwelout ar wech kentañ er mor Garaïbed pesked askellek o fraoñval a rez an dour hag o kouezhañ ennañ gant an dourni ma ra ur barr grizilh war un doenn vein glas.

Ha pell-pell, a-rez an dour, ur goabrenn, ur vogedenn, ha marteze un huñvre, Kapri, an enezenn a blije kement d’ar broc’h kozh Tiber, mouzhet ouzh e bobl hag e vro.

Ha pell-pell, a rez an dour, ur goabrenn, ur vogedenn, ha marteze un huñvre, Kapri, an enezenn a blije kement d’ar broc’h kozh Tiber, mouzhet ouzh e bobl hag e vro.

Marteze ne 'm eus ket meneget betek-henn em skrid unan eus perzhioù an ti hor boa feurmet : ar pezh a oa a-rez an douar a chome digor e doare ma c'helle an aer tremen dre zindan, hag evel-se e oa plas forzh pegement da sevel eno un nebeud stalioù evit klenkañ ar pezh hor boa kavet, ha da ober ur sell ouzh ar vein, diouzh ret.

Daou solieradur a oa dezhañ, prenestr ebet, un nor hepken a-rez douar, hag a-zioc'h anezhi talbenn ur voger dall dislivet.

Petra a weler eus an tres gall hiziv an deiz war chantele Sant-Kaourintin ? Nebeut a dra evit lavarout gwir. Ar steuñvenn a-rez douar da gentañ.

Me zo e-touez ar re a felle da Aozadur Hentoù-Houarn Hellaz kaout an dizober anezhe. Soñjet o deus, peogwir e oar diwall an treuzennoù a-rez e c'hell diwall dismantroù an henamzer ivez.