an nec'h
nec'h
Sevel a reas an ofiser e vrec’h d’an nec’h e[-]giz ma lavarer Kenavo, ha pa grogas e lestr karet da vezañ lonket gant an dour yen, ez eas gantañ da viken e bered c’hlas ar vartoloded… »
N'eo ket a-walc'h d'o gwrizioù chom da gorvigellañ a-zioc'h al lec'hid, hogen an had ne gouezhont ket ur wech dare, diwan eo a reont er frouezhenn hag, e-lec'h kreskiñ war-zu an nec'h evel ar pep brasañ eus ar plant all, nevezennoù hag a chom stag ouzh ar blantenn-vamm e doare ma vezont holl luziet en un doare souezhus.
Neuze, pa soñje Kathrine er burev, ne zeue da soñj dezhi nemet un dra, skeudenn ar voketenn, a save d'an nec'h un tamm ouzh ar voger, ur santad iskis bezañ en he sav warni, evel pa ne vije ket he zreid a-blom war al leur.
Mots précédents
Mots suivants
nec'h