Office public de la langue bretonne
pasaat
Ha Job a zeredas buan eus an armel d’ar gwele. Job avat, a redas adarre d’an armel, goude m’en devoe kemennet da Lom pasaat ha toc’hellat e-leizh e c’hourlañchenn.
Pasaat a ra e genvreudeur, didrouzik en o c'heder-keur.
Nann, bennozh d’al listri-brezel, kaout a raen tu da sevel va fri e pell-bro, da welout tud na vezont merzet nemet er fiñvskeudennoù gant an darn vuiañ, ha d’am meno klevout pennoù-bras ar bed-mañ o pasaat pe o tistrevial evel c’hwi ha me, ha sellout outo o tremen war ur skramm, a zo daou dra disheñvel-tre.
Diverañ a rae ar c’hwezhenn [sic, ar c’hwezenn] war he divjod, ruz-tan e oa deut da vezañ he fenn, poan he devoa o tialaniñ hag aliesoc’h-aliesañ e stage da basaat evel p’he divije tapet ar peuk.
Pa zeu din dihuniñ e klevan, er rann all eus an ti, merc'hed o pasaat, o teuc'heugnal, hag a-wechoù ur bugale o leñvañ. En tiez all en tu-hont d'an hent e klevan ivez pasadeg.
Mots précédents
Mots suivants
pasadeg