Office public de la langue bretonne
En tu all da Blounerin, ur c’hilhog, un toullad yer ha polezi d’e heul, sonn e benn, ruz e gribenn, pluñv e lost gwer-[g]las, lugernus, o vrañsigellat war e gein, a heñche e verc’hed etrezek ur bern teil.« — Rog ! rog ! ko ! ko !… deuit, va dousigoù koant, deuit ! « Hag e skrabe. « — Rog ! rog !
Ar yer, ar c’hilhog hag ar bolezig vihan a zihunas trumm hag a nijas spontet, betek toenn ar c’hraou ; ar pluñv a nijas kemend-all.
Adal ne vane ken e yalc'h va zad muioc'h a wenneien eget a blu war gein ur silienn, setu ur pikol kelienenn o paouez kouezhañ em laezh !
Fent a reas din bepred, rak bez’ oa an deiz-se war e benn ur mailh tog-houarn arc’hantet ha stag outañ ur glipenn blu ruz-tan hir-hir : « Ac’hanta ma ! a soñjen, ret-mat e vo da hemañ lemel e dog brav, anez-se e ranko kerzhout war e grabanoù pa fello dezhañ diskenn a-ziwar ar pont da vont diwar skouer ar rouanez all betek kambr ar c’haoterioù ».
Lagad ebet ne serren em gwele, rak n’eo ket war ur c’holc’hed plu e veze ledet va c’horf, war ur c’houziadenn drez ne lavaran ket, ha treiñ-distreiñ a raen warni a-hed an noz, ha soñjal ’ta, soñjal, ken na groge ar c’hegi da ganañ pe an Anjelus [Añjeluz] da dintal [...].
Met daou-ugent vloaz ’zo, tanfoeltr Itron ebet - ha hi o paouez kouezhañ eus lost ar c’harr – n’he divije kredet bale kêr hep un tog a-zoare gant plu, bleunioù, frouezh pe evned e-leizh warnañ ; anez-se, nag a fae e-touez ar Barizianed : « Fi donc ! emezo en ur gammañ o beg, une femme en cheveux ! »
Mots précédents
Mots suivants
pluñvaat