tintin
O kousket hag o tebriñ e veze e ti un dintin din.
Dre ma 'z oa ur minor rik, savet e voe gant e dintin Mari-Job Derrien, ur vaouez ken lart hag ur vlonegenn ha mat-tre ar stal ganti, met daoust da se, tost-daonet.
Neuze e lavare va zintin, o c'hedal war doull he dor, lorc'h ha stad enni evel[-]just : « Ac'hañ 'ta [sic, ac'hanta] ma ! ur sac'had mat a winizh en devo ar Person da gaout pa zeuio d'ober e gest-ed ».
Kaer o deveze tad, kendirvi, tintined, breudeur hag holl vagad he c’herentiezh beogal, gwic’hal, harzhal, mallozhiñ ha zoken skeiñ ganti, d’ober o devoa gant un houadez ken douget hag i d’ober he fenn hec’h-unan, ha lidet e voe ’ta an eured.
E-giz ar grennarded-se a gustum mont ur wech ar bloaz da welet tintined kozh louet.
Mots précédents
Mots suivants
ti-palem