raden
raden
Gouenn ar Gelted a c’hoarias e-kreiz ar geot hag ar raden [.]
Bilzig a dapas diwar ar bouteg ar vozad raden a c’holoe ar pesked.
En e waremm, gourvezet er foz dindan ar raden hir, Job a c’hortoze, gant e falz nevez c’houlazhet en e gichen.
Hag ar gwez ’ta, biskoazh n’am boa teurvezet teurel pled ouzh o mouezh ; da bep hini koulskoude e gan, disheñvel[-]krenn diouzh ar re all, hemañ d’ar pin, hennezh d’ar pupli, unan ouzhpenn d’an derv, hag holl en-dro din, ha zoken ar raden kras, ar balan hag ar gargal, o tasseniñ evel kemend-all a venveg [sic], a delenn [sic], dindan vizied diwelus ar soner dispar ma reomp dioutañ an avel…
Ar gwazhioù-dour hag ar stêrioù a vir koulskoude o c'hanol, met al lec'hioù uhelañ eus an aod a vez techet da goll o dour pa zeu pennadoù sec'hor, ha da galetaat eta ; diouzh un tu all ar glaveier a ziswalc'h an holen diwar ar rann-se, hag e kresk neuze un nebeud plant all, en o zouez ur seurt raden.
Mots précédents
Mots suivants
radena