Plus d'options

Prononciation

Fréquence d'emploi : 

Attesté dans : 
NDBF
GBAHE

Définition :  Masquer la définition

I. 1. Paotr pe blac'h a vev gant ur paotr pe ur plac'h all hep bezañ dimezet gantañ, ganti. 2. Paotr pe blac'h o devez darempredoù rev ingal gant ur paotr pe ur plac'h all ha na vefe ket o fried. Goude ober al lez dezhi e-pad c'hwec'h miz e oa deuet da vezañ e serc'h. Kemer serc'hed. HS. dous, karedig. II. A-wechoù, dre zismeg (db. ar merc'hed hepken) Plac'h douget da vont gant ar baotred.

Exemples historiques : 
16
Masquer la liste des exemples

serc'h

1499
Référence : LVBCA p181

serc'h

1659
Référence : LDJM.1 pg putain

serc'hed

1732
Référence : GReg pg concubine

serc'h

1732
Référence : GReg pg concubinaire (qui entretient une femme pour ses plaisirs deshonnêtes), concubine

serc'hoù

1732
Référence : GReg pg concubinaire, concubine

serc'haoù

1732
Référence : GReg pg concubinaire, concubine

serc'hoù

1732
Référence : GReg pg concubine

serc'hed

1850
Référence : GON.II pg serc'h (concubinaire, celui qui entretient une concubine. concubine, celle qui vit avec un homme, comme si elle était sa femme. Pl. "serc'hed" ou "serc'ho").

serc'h

1850
Référence : GON.II pg gast, pg serc'h (concubinaire, celui qui entretient une concubine. concubine, celle qui vit avec un homme, comme si elle était sa femme).

serc'hoù

1850
Référence : GON.II pg serc'h (concubinaire, celui qui entretient une concubine. concubine, celle qui vit avec un homme, comme si elle était sa femme. Pl. "serc'hed" ou "serc'ho").

serc’h gg.

1923
Référence : SKET p.191, « Geriadur ar "Skelta Segobrani" (an daou levr kenta) » "Concubine".

Ar wazed anezho, ma ne voe ket d’ar rummad kentañ, d’an eil pe d’an trede e voe da vihanañ, a ankounac’heas ar peb endalc’husañ eus al Lezenn hag, estreget o fried reizh, e teuas da voaz dezho kemerout serc’hed a-douez merc’hed ar gouennoù-tud trec’het.

1923
Référence : SKET p.89

— Ar plac’h n’ouzer ket piv eo : e wreg ? e serc’h ?… Anez [dezhi], Koatanlem a vije bet bac’het.

1925
Référence : BILZ2 p.131

Ardoù war ardoù, Vanitas vanitatum, eme ar roue Salomon na rae ket kement-all a charre gant e holl Wragez "Seizh-kant priñsez ha tri-c'hant serc'h" gouez d'ar Skritur-Sakr.

1954
Référence : VAZA p.150

N’en devoa na bugel da vagañ ha da skoliata, na gwreg, na serc’h (evit din da c’houzout !) da sikour anezhañ da zebriñ e leve.

1955
Référence : VBRU p.15

Aotrou person, n'on ket ur serc'h.

1960
Référence : PETO p61

Note d'étude

Ur ger eus Bro-Dreger eo "serc'h" hervez ar Gonideg (GON.II).

L'Office public de la langue bretonne