atou
ato
atoue
atoue
Toue sur !
D’abardaez ’vat e voen galvet da gambr rener ar skolaj : « Ac’hanta, mabig, petra ’ c’hoari ganit ? – Ataoe, Aotrou, ne dalv ket ar boan lakaat va anv, peogwir ned in ket amañ da vloaz, rak o vezañ n’on ket troet da vont d’ar c’hloerdi bras, n’emañ ken va mamm-gozh, hervez va zad, e-sell da baeañ evidon ».
[...] ataoe, kant lur er bloaz ha nag a stad a veze enni o klenkañ he femp pezh aour e tiretenn he fres : « Alo ’ta, emezi, n’eo ket arc’hoazh e varvin gant an naon ! »
Mots précédents
Mots suivants
atrakañ