1. Ger a zistager evit degas ur respont diasur, un digarez.
«Da betra out aet d'ober an dra-se ? - Atoue, ma mamm he doa serret an nor ouzhin. » « Dibunit ho kentel ! - Atoue, kollet em boa ma levr. »
[1954] D’abardaez ’vat e voen galvet da gambr rener ar skolaj : « Ac’hanta, mabig, petra ’ c’hoari ganit ? – Ataoe, Aotrou, ne dalv ket ar boan lakaat va anv, peogwir ned in ket amañ da vloaz, rak o vezañ n’on ket troet da vont d’ar c’hloerdi bras, n’emañ ken va mamm-gozh, hervez va zas, e-sell da baeañ evidon ».
HS. feiz.
&
Ger a zistager da zegas un displegadenn, da lavaret petra emeur o vont da ober.
« Hennezh a vez dalc'hmat o c'hoarzhin. - Atoue, me a zistago ar c'hoarzhin dioutañ ! » « Atoue, d'ar c'houlz-se ne oan ket pinvidik. »
2. Trl.
Atoue zo : evelkent.
Ne vo ket lakaet an doubier lous-se war an daol, atoue zo.
&
Atoue sur : troienn a ra ar c'homzer ganti evit reiñ e ali, degas un displegadenn.
Atoue sur mar deuer amañ n'eo ket hepken abalamour d'ar plijus m'eo al lec'h. A toue sur, e-pad pemp deiz n'o deus ket paouezet da hadañ gevier.
D’abardaez ’vat e voen galvet da gambr rener ar skolaj : « Ac’hanta, mabig, petra ’ c’hoari ganit ? – Ataoe, Aotrou, ne dalv ket ar boan lakaat va anv, peogwir ned in ket amañ da vloaz, rak o vezañ n’on ket troet da vont d’ar c’hloerdi bras, n’emañ ken va mamm-gozh, hervez va zad, e-sell da baeañ evidon ».
D’abardaez ’vat e voen galvet da gambr rener ar skolaj : « Ac’hañ ’ta, mabig, petra ’ c’hoari ganit ? – Ataoe, Aotrou, ne dalv ket ar boan lakaat va anv, peogwir ne din [sic] ket amañ da vloaz, rak o vezañ n’on ket troet da vont d’ar c’hloerdi bras, n’emañ ken va mamm-gozh, hervez va zad, e sell da baeañ evidon ».
