stipet
N’eus ket pell koulskoude, deiz ar c’houzoumenn er vourc’h, daoust ha ma vez bemdez-Doue un tog war o fenn, tapet o devoa an div vaeronez, hini Briel hag hini Blougouskant, an tu d’en em stipañ gant ur gatiolenn, un davañjer dantelezhet hag ur mouchouer ken kaer ha biskoazh, evitañ da vezañ du-peg.
Tremenet e oa kala miz Ebrel ; krog ’oa ar gwez d’en em stipañ gant struj ha delioù nevez-flamm, hag an evned a gane meuleudi d’o C’hrouer, met tanfoeltr van ne raen outo.
Mots précédents
Mots suivants
stiperez