strakal

straqual

strakal an daouarn

straqual an daouarn

strakal an dent

straqual an dent

Dao dezhañ, ken na straqlo e eskern !

Dao dezâ, qen na straqlo e æsqern.

strakal

stracqla

straklet

stracqlet

strakiñ

straqeiñ

strakal

straqal

straket

straqet

straklañ

straqla

straklet

straqlet

ar c'hoad fav a strakl en tan

ar c'hoad fao a straql en tan

straklañ an dent

straqla an dènt

dibriñ un dra bennak a strakl etre an dent

dibri un dra-bennac a straql eñtre an dént

bazhatiñ unan bennak ken ne strak

bahateiñ unon-benac qen ne stracq

strakañ

straka

strakañ

strâka

strakal

strâkal

straket

strâket

Ar c'hoad faou a strak en tan.

Ar c'hoad faô a strâk enn tân.

Strakañ a gar.

Strâka a gâr.

straklañ

strâkla

Ma ve bet o seulioù / Harp oc'h seul an Ankoù, / Ma ve bet gant ar c'hlaz o gwazhied holl sonnet, / Oc'h holl draoù ar bed-mañ o daoulagad prennet, / Stanket-holl o divskouarn da selaou er bed all, / M'o defe bet klevet o c'halon o strakal / Gant diframm ar marv yen o labourat o c'hig, / Neuze, war ar bed-mañ ne vent ket reuzeudik.

Ma ve bet ho zeuliou / Harp oc'h seul ann ankou, / Ma ve bet gant ar c'hlaz ho gwazied holl sounnet, / Oc'h holl draou ar bed-man ho daoulagad prennet, / Stanket-holl ho diskouarn da zelaou er bed-all, / M'ho defe bet klevet ho c'haloun o strakal / Gant diframm ar marv-ien o labourat ho c'hik, / Neuze, war ar bed-man ne vent ket reuzeudik.

Heñvel e oant ouc’h ar goabrenn a sav en oabl. Goloet eo an heol, du eo an amzer, mes ne strakl ket c’hoazh ar gurun.

Henvel oant ouc’h ar goabrenn a zao enn oabl. Goloet eo an heol, du eo an amzer, mez ne strakl ket c’hoaz ar gurun.

Kerkent e voe klevet stalaf ar gwele o tigeriñ en ur strakal hag ar sakrist oc’h ober ul lamm plom war ar bank.

Kerkent e oue klevet stalaf ar guele o tigeri en eur strakal hag ar zakrist oc’h ober eul lamm ploumm var ar bank.

A-vec’h en doa an aotrou Branelleg digoret e lizher, ma voe klevet dor an ti o tigeriñ ken na strake, ha boteier ar soudarded o toumpal war mein-glas al leur-zi.

A veac’h en doa an Aoutrou Branellec digoret he lizer, m’oue klevet dor an ti o tigeri ken na strake, ha bouteier ar zoudarded o toumpal var mein-glaz al leur zi.

Gouzout a raen bremañ ar pezh em boa c’hoant da c’houzout ; edon e-touez ar balan ; sevel a ris va fuzuilh dreist ar bleñchoù, bizañ a ris e-pad m’edo Brutus an Normant o komz en ur sakreal hag en ur bec’hiñ ouc’h [ouzh] unan eus e gamaraded ; an tenn a strakas, ha pec’hed Brutus a voe troc’het dre an hanter.

Gouzout a rean breman ar pez em boa c’hoant da c’houzout ; edon e touez ar balan ; sevel a riz va fuzil dreist ar blenchou, biza a riz epad m’edo Brutus an Normand o komz en eur zakreal hag en eur bec’hi ouc’h unan euz he gamaraded ; an tenn a strakaz, ha pec’hed Brutus a oue trouc’het dre an hanter.

Al leoned hag an tigred, sailhet outo war o choug, a waskas en o geol klopenn o fennoù, ouzh o strakañ evel klor kraoñ.

Al leoned hag an tigred, sailhet outo war o choug, a waskas en o geol klopenn o fennou, ouz o straka evel klor-kraon.

Kamula a glevas al leuriad broen o strakañ dindan treid ar c’hannad, e zorn o stekiñ d’he skoaz, e vizied o sachañ war he blev melen.

Kamula a glevas al leuriad broen o straka dindan treid ar c’hannad, e zourn o steki d’he skoaz, e vizied o sacha war he bleo melen.

Hag ur youc’hadenn ! ur youc’hadenn ken euzhus, ken spontus, ken a seblantas d’ar Manac’h e strake e holl izili, e frailhe an douar dre e greiz…

Hag eur youc’hadenn ! eur youc’hadenn ken euzus, ken spontus, ken a seblantas d’ar Manac’h e strake e holl izili, e frailhe an douar dre e greiz…

Oulierig en foñs, war barlenn e dad, a grene ken a strake e zent en e c’hinou.

Oulierig en fonz, war barlenn e dad, a grene ken a strake e zent en e c’hinou.

Ar gurun o strakal a-us d’hor penn n’he dije ket hor skoet muioc’h. Pa welas ar c’horonal kozh en doa spontet ac’hanomp, evel ma oa o klask ober hervez e gustum, e kendalc’has : - « Ya, c’hwi ‘zo sacherien-ho-revr. C’hwi a lak’ skrivañ din-me gant kannaded, c’hwi ‘fell deoc’h mont da ober fest e-lec’h heuliañ reolenn ar soudarded vat. A, list-hoc’h [sic], m’ho tisallo, kanfarded, m’ho kavo… »

Ar gurun o strakal a-us d’hor penn n’he dije ket hor skoet muioc’h. Pa welas ar c’horonal koz en doa spontet ac’hanomp, evel ma oa o klask ober hervez e gustum, e kendalc’has : - « Ya, c’houi ‘zo sacherien-ho-reor. C’houi a lak’ skriva d’in-me gant kannaded, c’houi ‘fell d’eoc’h mont da ober fest e-lec’h heulia reolenn ar soudarded vat. A, list-hoc’h [sic], m’ho tisallo, kanfarded, m’ho kavo… »

An deiz war-lerc'h vintin, abred, ur c'hloc'h a sonas un tu bennak, hag ar « pion », savet dija, a strakas en e zaouarn hag a huchas : Dominus vobiscum.

An deiz war lerc'h vintin, abret, eur c'hloc'h a sonas eun tu bennak, hag ar « pion », savet dija, a strakas en e zaouarn hag a huchas : Dominus vobiscum.

Pa strakas ar Reveulzi Vras, gouenn ar Jafrenaoued hag ar Winamanted, abalamour d'he stad a berc'henn douar a yeas a-du gant an noblañs hag ar veleien.

Pa strakas ar Reveulzi Vras, gouenn ar Jaffrennaoued hag ar Winamanted, abalamour d'he stad a berc'henn-douar a yeas a-du gant an noblañs hag ar veleien.

Evit da Lotei bezañ ur baradorig [sic "baradozig"] war an douar, ur baradozig didrouz e-lec’h ne glever nemet al laboused a [sic "o"] kanañ er girzhier, rodoù ar c’hirri o strakal war an hent, pe skluz ar stêr vras o voudal en draonienn, Lotei he deus ivez hec’h istor hag istorioù a sac’hadoù.

Ne oa ket tremenet gantañ c'hoazh e gendamouez noter, pa strakas ar brezel da viz Gouere 1870, etre Frañs hag Alamagn.

Ne oa ket tremenet gantañ c'hoaz e gendamouez noter, pa strakas ar brezel da viz gouere 1870, etre Frañs hag Alamagn.

War seulioù ar superior e teuas kerkent ur beleg all, un den gros hag uhel, un dremm ruz dezhañ, ur gouzoug tarv, ur c'hof hag a venne strakal e soutanenn.

War seuliou ar Superior, e teuas kerkent eur beleg all, eun den groz hag uhel, eun dremm ruz d'ezañ, eur gouzoug taro, eur c'hof hag a venne strakal e soutanenn.

Ha setu un deiz bennak, beure-mat, va lestr-reder o tremen dirak kreñvlec’h Sant Yann, kêrbenn an Douar-Nevez, o lidañ hon degouezh a daolioù kanol ken ma strake al lenn a-bezh hag an tevennoù e[n]-dro dezhi, ken meinek, ken disc’hlasvez [sic, dic’hlasvez] ha lein Beg ar Raz.

Strakal daouarn a reas an hini-gozh ha kanmeulet e voen ganti ken ma findaone. « Mais c’est bien, emezi, c’est même très bien, c’est parfait, mon jeune ami, c’est on ne peut mieux ! » ha setu mab va zad koeñvet gant al lorc’h.

Ha ken klok, ken brav e sache ar wazed a nerzh korf war fust ar roeñvoù ma skare ar gale kalz primoc’h eget na ruilhfe ur ganetenn war ar skorn, ha ma vanjomp bamet, krog ennomp ar c’hoant strakal daouarn en ur sellout outo.

Evit ar pezh a selle ouzh pakañ boued, gant ne vije ket diwar e goust, pe evañ ken ma strake, nag e Priel na moarvat neblec’h all ne oa hini ebet eveltañ.

Daoust ha ma ’z eo tremenet evidon ar c’houlz c’hoari va zroad porc’hell – petra bennak ma lavar tud ’zo : hag ur c’hozh paotr-karr e plij dezhañ ober d’e skourjez strakal gwech ha gwech all – n’eus forzh, n’ouzon ket pegeit ’zo ne vez montr ebet e[n]-dro din.

Un tenn a strak ha, tizhet en e wal-gein, e kouezh Pêr an Hir d'an douar, ar gwad o poulladañ dindanañ.

Eun tenn a strak ha, tizet en e wal-gein, e kouez Per an Hir d'an douar, ar gwad o poullada dindanañ.

An tennoù ' strak, ar gwad a red ; / Ar marv doujañ[,] n'eo ket ret / Pa[,] 'vit ar frankiz[,] ' stourmer holl / Gant kalon[,] ma ned ay da goll.

An tennou ' strak, ar gwad a red ; / Ar maro douja n'eo ket ret / Pa 'vit ar frankiz ' stourmer holl / Gant kalon ma ne day da goll.

Ral eo koulskoude e kouezhje ar gurun er vro-se, kement ha ma ouzon, peurvuiañ ez eo etre div goumoulenn eo e strak al luc'hed.

O lezel [ar gazetennerion] da aloubiñ ma burev ha da zispakañ evel tennataerion. Azezañ a ran ha gortoz e strakfe an tennoù kentañ.