Office public de la langue bretonne
tor
Ne livirin ket amañ nemet ar pezh am eus merzet eno eus an temploù gouestlet d’an doueed, ken ec’hon ha kêrioù, keit ha ken tev ar mogerioù anezho ha mogerioù kreñvlec’hioù, da harpañ o zoennoù en diabarzh peulioù maen stank-ha-stank, keit ha ken tev pep unan hag ar pinennoù bras o c’holeiñ tor menez Vosagos e bro al Lingoned, pe pantennoù menez Iouris e douaroù ar Sequaned.
"tor" g.
tor
Darn anezho, er Mor Keltiat, n'int ket bet ruilhet; lakaat a reont ac'hanomp da soñjal, koulskoude, er gwiskadoù anvet head a vez kavet e Breizh hag e Kernev-Veur da skouer, anezho un dolzennad pri ha mein kognek a riskle gant tor ar c'hrec'hiennoù d'ar mare ma oa yenoc'h ha glepoc'h an hin eget bremañ, e-kerzh ar Pevarhoalad.
Sellout a reas ouzh al leandi. Krapet klok ouzh koad du tor ar menez, gwintet e oa, seurt ur c'hreñvlec'h, e gwirionez, war ur penn-tir, a-us da Viranda, a-us d'ar Bed.
Savet e oa da solieroù uhelañ ar manati. Mont a rae hed-ha-hed gant steudad an trepasioù strizh, amsklaer ha dilevenez, davet skol an danvez-leaned, du-hont, ouzh tor ar menez.
D’am meno, n’eo ket Kristiania par da Stokholm ; na pell ac’hane, n’eus na kaerder na meurded war he ziez hanter wenn pe louet, he savadurioù, ha zoken ar re vrasañ, an darn vuiañ anezho graet gant brikennoù – ha koulskoude n’eo ket ar vein a rafe diouer du-hont ! – hag i e-pign ouzh tor ur pikol menez evel pa vijent bet steket [sic, stoket] outañ war ar prim.
Evel ma lavarer em c’horn-bro, Armant [sic] Fallières, kenderv eskob Sant-Brieg ha Treger, a oa ur paotrig a c’hiz kozh, berr e zivhar ha hir e gof ; e gwirionez, tennañ a rae e dor d’ur pezh pikol c’hwezhigell, ha ma vije bet toullet homañ gant un nadoz pe ur minaoued, netra emichañs ne vije dibouket alesont [aleshont] nemet avel hag avel.
Ne oa ket mui eno ostaleri ebet, met dindan ar gwiskad raz war dalbenn an ti, etre an daou brenestr hag an nor en traoñ, hag an tri frenestr el laez, e oa tu da lenn c'hoazh, war un hirgarrezenn pri-raz, keit hag an ti, hag he doa pourchaset, war-c'horre mañsonerezh ar vein tennet eus tor ar menez, ur gorread plaen d'al lizherennourien da skrivañ an anv a zedenne, ouzhpenn micherourien an hent-houarn, ar veajourien war o c'hezeg pe en o c'hirri : "Maison Leveil, On loge à pied et à cheval".
Mots précédents
Mots suivants
tor-