Office public de la langue bretonne
an eil
M. Pe evit tra er [sin ar groaz] gret-hu er feson-se ? D. Da gentañ, evit digas ar memoar eus an daou Vister priñsipal eus hor Feiz ; unan, eus an Drinded binniget, en ur bronoñs ar c'homzoù-mañ : En Hanv an Tad, hag ar Mab, hag ar Spered santel ; an eil, eus ar marv ha Pasion hon Salver, pehini[,] ouzh en em vezañ graet den, en deus anduret ar marv evidomp-holl en ur Groaz.
an eil oad
eil
an eil eo
eil
Eil
Er c’hiz-se, emezo, e vije aesoc’h o c’haout pa vije tud klañv da gofes, pe ur vadiziant da ober, rak an dud a ouie pell a yoa e vezent en tiez-se ; e-lec’h o chom ganeomp-ni, ne vije ket aes o c’haout pa vije ezhomm, rak eveldomp-ni, o divije ranket marteze redet eus an eil gwaremm en eben, eus an eil koad en egile, dioc’h ma vije kouezhet bec’h warnomp ; hag evel-se e vije diaes gouzout da belec’h mont d’o c’hlask.
bep eil
eil biz
eil lienenn an empenn
bep eil vloaz
an eil niverenn ugent
pep eil tro
a bep eil renkad
pep eil penn
Ur wech, Vallée a lavaras din en dije daou c'hoant : ar c'hentañ e [sic] vije moullañ ur regennad vrezhonek war ar gazetenn La Croix des Côtes du Nord, renet gant e vignon an abad Delangle ; an eil e [a] vije kaout an aotre digant an aotrou chaloni Lebon da sevel ur skol vrezhonek e kolaj Sant-Charlez.
Pe kavout a raio pe ne raio ket, an dra-mañ a zo un eil afer all, rak me a gont ar pezh a zo bet kontet din, ha netra ken.
Eil pec'hed graet ganeoc'h : ur pec'hed a lontegezh. Dav eo debriñ, a-dra-sur ; maget e rank ar c'horf bezañ. Reiñ dezhañ, avat, dres ar pezh a zo ret. Moarvat n'ho poa ket da zioueriñ e ti ho kerent, ha d'ho lontegezh eo, - pec'hed al loen mut ! - e raec'h bod, pa 'z aec'h da skrapañ frouezh hoc'h amezeien.
Brudet eo pleg-mor Biscaye dre ma ren ennañ un amzer vrein ha kriz eus an eil penn ar bloaz d’egile.
Netra n’ho pije bet da damall d’e zistagadur, ha tremen a rae hep lavarout donc ha déjà da bep eil ger evel ma rae an darn vuiañ eus e genvroidi, ha zoken ar re zesket-tre.
Mar ne vije ket aet da anaon va c’henskoliad karet ar Paotr Juluen, a-du ganin e vije bet moarvat war ar c’hraf-se, ha kerkoulz-all brezhonegerien vat am eus anavezet du-hont : Efflamm an Henoret, da skouer, ur barzh yaouank eus Plistin, lazhet er brezel eildiwezhañ, ha breur henañ person Kemper-Gwezhenneg, an Aotrou Lec’hvien, ur barzh ivez, kalonek ha tener, bet taget gant an droug-skevent kent na zeuas a-benn da beurziskouez e dalvoudegezh.
Ne veze tamallet din nemet daou draig hepken : da gentañ, bezañ, hervez ma krede d'ar gelennerien, re glouar ouzh ar jedoniezh, met daoust din poanial warno, mentoniezh, lizherjedoniezh, tric'hornventouriezh, ne oan ket evit ar seurt gastaj : ha d'an eil, re glakenn e oan ivez, war a gleven digant an holl.
Tremen a reas ar brezel eil diwezhañ, ha meur a vloavezh all ouzhpennn ha derc’hel a reas he c’hrog, ken na darzhas a-benn ar fin an deiz ma varvas etre va divrec’h, didrouz, hep klemm, hep poan na gloaz, diwar skouer he mamm-hi, aet da anaon a-greiz c’hoarzhin.
Hervez darn, gant ar mat ma veze kempennet en Alamagn pep tra a selle ouzh an trenioù, kalz gwelloc’h eget hon re eil klas e veze er vro-se ar c’hirri trede klas.
Manet e chomis a-greiz-holl dre ma kleven blenier ur c’harr-tram o vlejal « Idiote ! Idiote ! » war un Itron gozh, daoust ha ma oa war zremm ha dilhad homañ tres ur vaouez a-zoare : « Ma ! » emezon, « lennet am boa diwar-benn ar Rusianed e rae an darn vuiañ gant ar galleg evel gant un eil yezh, met biken n’am bije kredet emañ e-touez an dudigoù ar c’hiz da gannañ e galleg o c’houez d’ar vourc’hizien ha d’an Aotronez ! »
Studiañ ar Saozezed bihan, e-giz ma lavarer, ha n'eo ket o yezh, pe neuze o yezh da eil, setu ar pezh a oa en o spered.
O vezañ ma ne oa ket anv da lazhañ ar c'hañfard-se, hon eus dibabet an eil diskoulm gwellañ.
Emañ ar ranndi en eil solieradur, un daou bezh, nebeutoc'h eget tri-ugent metr karrez ennañ, e straed Eolidos, e karter Egáleo.
Mots précédents
Mots suivants
eil