Office public de la langue bretonne
grouch [sic]
Stagit eus groñch Saig un troc’had barv, louet ivez, ledan evel ur bal, rust evel sekrep, hir ha fonnus evel foenn er prad dourek ; ur jod dezhañ, peurvuiañ e jod kleiz, koeñvet gant ur chik ken tev hag ho piz-meud, ha, pa'm bo lavaret deoc’h penaos den biskoazh na glevas Saig Jelvest, memes e-kreiz ar gwashañ degouezh, o sevel e vouezh ur wech uheloc’h eget eben, ec’h anavefet perc’henn ar Gwennili kerkoulz ha me.
Ken moal e oa hag ur blaisenn, met kement blevenn gouezhet a-ziwar e gokenn a oa moarvat chomet peget ouzh e c’hroñj hag e zivjod, rak dindan erienn [sic, erien] roget e gozh tog ne weled nemet beg e fri, daoulagad tarluch ha krev, va Doue, krev ha krev !...
Dont a ra da soñj din evelkent e veze techet ar grennarded d’ober goap diouzh ar re a zouge an disterañ bouchig barv ouzh o groñch, ha redek a raent war o seulioù en ur vlejal : Bê, bê, bêêê ! evel p’o divije bet d’ober gant girvi.
N'en deus netra all da lavarout din hag emaon war-nes mont kuit pa welan o tostaat un den lardik war-dro hanter-kant vloaz, un tamm bouchig ouzh e c'hroñj.
Mots précédents
Mots suivants
groñjañ