« Bremaik parrez Lotei a glevo hon istor, » a soñje-eñ.
« Biskoazh kemend-all ! amañ n’emañ ket an traoù en o flas, » a soñjas-eñ.
- Azezit em c'hichen emezi. Mouezh an eostig-noz ; un isvouezh gourlañchenn, klouar ha sev. Hag o tont eus he c'horf, ur wrez kevrinus, a'n em sile en e wazhied-eñ.
Ar garantez c'hlan-se, daoust hag iskis, a oa e dra-eñ, e deñzor-kuzh. Ha, dezhañ bevañ e kumuniezh, n'en doa ket d'he c'henlodañ gant den.
Degaset hor boa ganimp hor binvioù, met koulz e vije bet dimp o lezel war vourzh, rak gwell ’oa gant ar sultan e sonerien-eñ, morianed eus e ward, hag a rae gant pifoù, flaütoù skiltroc’h skiltr, ha dreist-holl gant taboulinoù, taboulinouigoù, simbalennoù, brizilhonoù ha me oar, ur safar marteze dudius a-walc'h da selaou eus a-bell, evel da skouer boubou diston ar raned e-kerzh an hañv da serr-noz.
Mots précédents
Mots suivants
eñ