Office public de la langue bretonne
Emañ an horolaj o paouez tintañ un eur goude hanter-noz [hanternoz] ; digor eo war hec’h hed dor ar gambr ; krenañ a ra ur goulou e-tal ar gwele ; gwelout a ran va mamm, kizennoù he blev melen-aour peget gant ar c’hwezhenn [sic, c'hwezenn] ouzh he zal, he daoulagad ken glas, ken bev gwechall, ha bremañ dilufr, sanket don en o foull, hag ur struj warni, va Doue ! gwennoc’h eo eget ar goarenn wennañ ; perak eo deut da vezañ kastiz ha da goazhañ ken prim ?
Poan am boa da gentañ o krediñ e oa ar savadurioù-se, daoust d’o ment ha d’o fouez, gwintet kerkoulz hag an darn vuiañ eus an tiez, war beulioù sanket e dour al lenn ; dre se ’ta, gallet e vefe gant gwir abeg ober diouzh ar gêrbenn-se Venezia an Hanternoz, rak sed amañ ster gwirion ar ger Stokholm : « savet war beulioù ».
Mots précédents
Mots suivants
Sankt-Peterburg