dialanet
dialanet
Ur c'hleñved didruez hag a skign dre'r bed-holl Ar spont hag ar marv, pa deu d'en em ziroll, Kleñved aes da bakañ, taolet eus an neñvoù, Da skarzhañ pizh an douar eus e holl dorfejoù, Ar vosenn hec'h anv, a stlape en ifern Loened a-vagadoù kaset ganti d'ar bern. Ne zianalanet holl, holl avat e oant skoet, Hep debriñ nav evañ e choment evel mantret, Al leon koulz hag ar bleiz, e-kichenik an oan, Al louarn tost d'ar yar hep ober mik na mann. An durzhunell zoken, kollet he c'harantez, Ne ziskoueze d'he far nep laouenidigezh.
Diverañ a rae ar c’hwezhenn [sic, ar c’hwezenn] war he divjod, ruz-tan e oa deut da vezañ he fenn, poan he devoa o tialaniñ hag aliesoc’h-aliesañ e stage da basaat evel p’he divije tapet ar peuk.
Ha me, kuit a glask tro hir da zibunañ hep dialaniñ hag ar buanañ m’hellen ar bourd-mañ, dibabet ganin a-c’houdevezh kel lies gwech [kellies gwech] ma c’hoarvezas d’unan bennak all goulenn diganin an hevelep tra : C’hwec’h plac’h gwerc’h gant c’hwec’h sac’h kerc’h war varc’h war erc’h hag ur bern menec’h war o lerc’h.
Mots précédents
Mots suivants
dianalet