Office public de la langue bretonne
‘Barzh ar Groaz neve[z] na gavfet nemet ho prasañ mad : Alioù kristen evit lâret dac’h petra vo ar gwellañ d’ober ; keloioù deus pevar c’horn ar vro ; buhe[zi]o[ù] ha gwerzio[ù] ar Sent da sevel ho kalon war-zu Doue ; kuzulio[ù] ha kelenno[ù] war al labour-douar ; hag, evit diduañ an amzer, sonio[ù] ha marvailho[ù] deus ar re fentusa[ñ].
Evit va c’heloù, ne vezen ket seizhdaleetoc’h o kavout pleg da ziduiñ va amzer en ur c’horn sioul bennak, da skouer, war an Ernest Renan e burev ar fourerien, dre ma’z oa ar c’hentañ-mestr ur c’henvroad eus Tredarzeg, hag eno e stagen da skrivañ – dija ! – va eñvorennoù beaj, (1) ha da lenn levrioù spagnolek pe saoznek (2).
Ne deo ket ma skrid, eta, un ober istorek, nemet hepken, avat, ur varzhoneg strafuilhus, o klask danevelliñ reuzeudigezh ene mab-den hag e strivoù d'en em zasprenañ. Er savet em eus, koulskoude, gant ar menoz e talvezo da ziduiñ ma c'henvroiz hag en embann a ran a-greiz-kalon hag evel ma lâr Tangi Malmanche, En enor da Zoue hag en enor d'am Bro.
Ne chomo ket muic'h d'ho tiduiñ.
Mots précédents
Mots suivants
diduant