doujañs

dougeancç

Ur gwir gristen a zoug doujañs ha karantez da Zoue, evel ur mab mat d'e dad ; ur falskristen en douch hep e garet, evel a ra ur servijer fall en andred e vestr.

Ur guïr gristen a zoug doujançz ha carantez da Zouë, evel ur map mad d'e dad ; ur fals Christen èn douch hep e garet, evel a ra ur servicher fall èn andred e væstr.

doujañs Doue

dougeançz Douë

n'en deus na doujañs Doue, na doujañs ar bed

ne'n deus na dougeançz Douë, na dougeançz ar bed

doujañs

dougeançz

ret eo kaout doujañs Doue

red eo cahout dougeançz Douë

Ar gwir gristen a dle kaout un doujañs a vab evit Doue, e-keit n'en deus ar falskristen nemed un doujañs a sklav evitañ.

Ar guïr gristen a dle cahout un doujançz a vap evit Douë, ê qéhyd n'en deus ar fals christen nemed un doujançz a sclaff evintâ.

un den hag en deus doujañs Doue eo ar barner-hont

un dèn hac èn deveus doujanz Doüe eo ar barneur-hont

doujañs

Poaniañ a ra en noz, en deiz, / Evidoc'h, 'vit he bugale, / Hag he c'harantez, war vale, / Ne baouez da bediñ gant feiz, / Evit ma troy da vat ar bed, / Ma teuy kalon, skiant d'he fried, / E-lec'h brabañs, lorc'h ha fouge / M'en devezo doujañs Doue, / Ma talc'ho mat d'ar gourc'hemen, / Pa n'en defe ket ur varvenn !

Poania a ra enn noz, enn deiz, / Evid-hoc'h, 'vit he bugale, / Hag he c'harantez, war vale, / Ne baouez da bedi gant feiz, / Evit ma troi da vad ar bed, / Ma teui kaloun, skiant d'he fried, / E-leac'h brabans, lorc'h ha fouge / M'en devezo doujanz Doue, / Ma talc'ho mad d'ar gourc'hemen, / Pa n'en defe ket eur varven !

Er mareoù-se e oa eskop e Kemper an Aotrou Conan de Saint-Luc, den a zoujañs Doue, ha karet-meurbet gant an holl.

Er mareou-ze oa eskop e Kemper an Aoutrou Conan de Saint-Luc, den a zoujanz Doue, ha karet meurbet gand an oll.

Mar chomit e buhez e vezo c’hoazh war ho lerc’h, war an douar, bugale vat hag a galon, bugale a zoujañs Doue.

Mar choumit e buez e vezo c’hoaz var ho lerc’h, var an douar, bugale vad hag a galoun, bugale a zoujanz Doue.

D’ar gorreoù, pa sav ar beleg en aer, evit o reiñ da adoriñ d’ar bobl, korf ha gwad hor Salver Jezuz-Krist, an holl a stou hag a bleg o fenn, daoulinet, strinket d’an douar war blankenn o bag, doujañs ha karantez Doue en o c’halon...

D’ar gorreou, pa zao ar belek enn ear, evit ho rei da adori d’ar bobl, korf ha goad hor Zalver Jesus-Krist, an oll a stou hag a bleg ho fenn, daoulinet, strinket d’an douar var blankenn ho bak, doujanz ha karantez Doue enn ho c’haloun...

Ar gwel eus a ur c’horf-marv, a laka pep den da ziskenn ennañ e-unan ; ha, dre ar bed-holl, kerkoulz er broioù paian evel er broioù kristen, e touger doujañs d’ar marv.

Ar guel euz a eur c’horf-maro, a laka pep den da ziskenn enn-han he-unan ; ha, dre ar bed-oll, kerkouls er broiou païan evel er broiou kristen, e touger doujanz d’ar maro.

Al levr-mañ a zo kinniget Gant trugarez ha doujañs bras En eñvor da'm mestr kozh brudet D'Arbois de Jubainville, a reas Enklaskoù don War ar Gelted Hag ar yezhioù gante komzet, en n'hallas lenn dioutañ nemet Ar pennadig kentañ, siwazh.

Al levr-man a zo kinniget Gant trugare ha doujans bras En envor d'am mestr koz brudet D'Arbois de Jubainville, a reas Enklaskou don war ar Gelted Hag ar yeziou gante komzet; Hen n'hallas lenn dioutan nemet Ar pennadig kenta, siouaz

"azaouez" g. [...] (ivez "bri", "doujañs")

"azaouez" g. [...] (ivez "bri", "doujans")

Stouiñ o fenn gant doujañs o doa graet Kintus hag e wreg ouzh diouganadenn ar plac’h yaouank.

Stouï o fenn gant doujans o doa graet Kintus hag e wreg ouz diouganadenn ar plac’h yaouank.

Etre an holl ouennoù roueel deut eus ar vro-Wenn, gouenn Vomoros he deus en em ziskouezet dreist dre he doujañs ouzh an doueed.

Etre an holl ouennou roueel deut eus ar vro-Wenn, gouenn Vomoros he deus en em ziskouezet dreist dre he doujans ouz an doueed.

En ur pleg berr war an hent, dirak poull-hañvouez ti ar Faven, hep doujañs evit he mestr, Bidoullig hen divarc’has.

En eur pleg berr war an hent, dirak poull hao ti ar Faven, hep doujans evit he mestr, Bidoullig hen divarc’has.

— Ya, aotrou person. — Evelato savit anezhañ en doujañs [a]n Aotrou Doue. — Ya, ya, aotrou person. — Ha gras dezhañ na heulio ket roudoù e berc’henn ! Grit dioutañ, dre ho kelennadurezh, ar pezh n’eo bet nag e dad nag e vamm. — Kalet ar blanedenn, aotrou person ! — Petra a fell deoc’h !… Pep hini ac’hanomp a steu e hini, dindan dorn ha skoazell an Aotrou Doue.

— Ya, ôtrou person. — Evelato savit anezan en doujans en Aotrou Doue [sic, "en doujans an Aotrou Doue"]. — Ya, ya, ôtrou person. — Ha gras d’ezan na heulio ket roudou e berc’hen ! Grit dioutan, dre ho kelennadurez, ar pez n’eo bet nag e dad nag e vamm. — Kalet ar blanedenn, ôtrou person ! — Petra a fell d’eoc’h !… Pep-hini ac’hanomp a steu e hini, di[n]dan dourn ha skoazell an Aotrou Doue.

« (…) Me’m eus respet ha doujañs evit kement re o deus labouret a-du gant Breizh, ha mar gallan, me ‘valeo war ho roudoù… »

« (…) Me’m eus respet ha doujañs evit kement re o deus labouret a-du gant Breiz, ha mar gallan, me ‘valeo war ho roudou… »

Marc’harid en em zalc’he gant doujañs ur gammed pe ziv war-lerc’h an itron Mosher.

Marc’harid en em zalc’he gant doujañs eur gammed pe ziou war-lerc’h an Itron Mosher.

Arabat e vije krediñ o doa ar serjanted hag ar gaporaled an disterañ doujañs ouzh ar « vibien d’o zadoù » a raed ouzhimp ‘drek hor c’hein.

Arabat e vije kredi o doa ar serjanted hag ar gaporaled an distera doujañs ouz ar « vibien d’o zadou » a raed ouzimp ‘drek hor c’hein.

Petra bennak ma veve muioc'h eget n'eus forzh piv e doujañs Doue - bet 'oa zoken maeronez unan eus kleier Priel - ne oa ket evit he zeod ha gallet ho pije kanañ dezhi gant gwir abeg : Deiz mat, Katell bebrennig, / Lemmoc'h he beg eget ur spilhennig !

Un deiz bennak, goude ar gouzoumenn en ur barrez vihan e c’hoantaas komz gant ar vugale hag o c’herent bodet er vered, hag o vezañ ma choment pell dioutañ dre zoujañs, setu ma voent pedet gant ar Vikel vras da dostaat : « Ya, ya, eme an Aotrou Fallières, staotit ’ta, mar plij, staotit un tammig ! »

Un deiz bennak, goude ar gouzoumenn en ur barrez vihan e c’hoanteas komz gant ar vugale hag o c’herent bodet er vered, hag o vezañ ma choment pell dioutañ dre zoujañs, setu ma voent pedet gant ar Vikel vras da dostaat : « Ya, ya, eme an Aotrou Fallières, staotit ’ta, mar plich, staotit un tammig !

Aet eo an darn vuiañ anezho da anaon, ha Doue d’o fardono ! met marv pe vev, bet am eus diganto deskamant ha skouer vat, ha da viken e vagin evit pep hini anezho doujañs, trugarez ha karantez.

A-hend-all, steuenn ar c'hoari, an doare ma 'z eo reizhet hag an dud all o lakaat buhez ennañ, war-bouez ar Marc'heger, a zo o terc'hel lec'h Loeiza Gareg, ha Keroulaz, e vreur Kerroc'h ha Kersalaun, a zo bet ijinet hep an disterañ doujañs e-keñver ar pezh a zo bet c'hoarvezet.

A-hend-all, steuenn ar c'hoari, an doare ma 'z eo reizet hag an dud all o lakaat buhez ennañ, war-bouez ar Marc'heger, a zo o terc'hel lec'h Loeiza Gareg, ha Kêroulaz, e vreur Kêrroc'h ha Kêrsalaun, a zo bet ijinet hep an distera doujañs e-keñver ar pez a zo bet c'hoarvezet.

Falloc'h c'hoazh marteze e oa an hent, rak er poulloù lagenn e oa bet stlapet keuneudennoù a-dreuz hag a-hed evit reiñ un tamm font bennak dezho. Ha se ne oa ket eus ar c'hentañ evit gwinterelloù ar c'harr, anat eo, seul vui ma n'o devez ket ar vlenierien zu kalz a zoujañs evit ar mekanikoù a vez lakaet etre o daouarn ha ma lakaont tizh, par ma c'hallont, evel tud all.

Evit klozañ ganti, lâromp c'hoazh e servij an doujañs ouzh an dud hag ar fed da glask kompren anezhe da sioulaat ar jeu pa vez tenn an traoù evel ma c'hoarvez e-pad taolioù stourm difeuls.