Neuze Maksentius evel un den kollet gantañ e skiant a deuas a un vouezh terripl da grial en un lavaret[: «] O ! Me mizerapl ha reuzeudik [! »]

neuse maxentius euel vn den collet gantaff e squient a deuz a vn mouez terribl da crial en vn lauaret o me miserabl ha reuseudic.

krial

criall

krial

crial

krial war

crial voar

krial

cryal

kriet harao war ur re

cryet harao var ur re

krial a-bouez-penn

cryal a bouës-penn

krial forzh

cryal forz

krial gant souezh, pe gant glac'har

cryal gand souëz, pe gand glac'har

krial a ran ouzoc'h va Doue, eus a oueled va c'halon

cryal a ran ouzoc'h va Douë, eus a vouëled va c'haloun

krial harao war ur re

cryal harao var ur re

kriet

cryet

kriet

Kaer em eus bet kriañ, n'en deus ket va c'hlevet.

Kaer em eûz bét kria, n'en deûz két va c'hlévet.

krial

Krial a rae ma voa un truez [sic, druez] !

Krial a rea ma voa eunn truez !

Kaer en doe an den-se krial a-bouez e benn, an dud hep ober van, aet o skiant da donenn, 'selle a-gleiz, a-zehou : nouspet hini 'welas o chom sonn o fennoù, 'vel peulioù ur c'harr bras en-dro da vugale 'voa eno o c'hoari.

Kaer en doe ann den-ze krial a-boez he benn, ann dud, hep ober van, eat ho skiant da donen, 'zelle a gleiz, a zeou : nousped hini welaz, o choum sounn o fennou, 'vel peuliou eur c'har braz, enn dro da vugale voa eno o c'hoari.

Unan (kollet e ranke bezañ e skiant-vat gantañ) a savas un dervezh, en un iliz, e kador ar wirionez, hag ac’hano e krias a-bouez e benn, ar c’homzoù spontus-mañ : « O Doue, ma out e gwirionez Doue, frik ac’hanomp gant da dan foultr ! »

Unan (kollet e ranke beza he skiant-vad ganthan) a zavaz eun dervez, enn eun iliz, e kador ar virionez, hag ac’hano e kriaz a-bouez he benn, ar c’homzou spountus-man : « O Doue, ma out e guirionez Doue, frik ac’hanomp gand da dan foultr ! »

Evel am beus lavaret deoc’h, ar soudard, en ur zont war o lerc’h, a grie warnezho chom a-sav.

Evel am beuz lavaret d’ehoc’h, ar zoudard, en eur zont var ho lerc’h, a grie varnezho chomm a-za.

Kerkent ha ma voent en em gavet en ti Kivoron a grias ouc’h ar Prat : — Digas deomp amañ, Frañsoa Prat, pep a vanne, ha pep a vanne sonn. Hasta buan, rak me n’em eus ket a amzer. Hag en u[l] lavaret se, e reas ul luchadenn ouc’h ar Prat.

Kerkent ha ma ouent en em gavet enn ti Kivoron a griaz ouc’h ar Prat : — Digas d’eomp aman, Fransoa Prat, peb a vanne, ha peb a vanne sounn. Hasta buan, rak me n’em euz ket a amzer. Hag en eur lavaret se, e reaz eul luchadenn ouc’h ar Prat.

Krial a rejont war an hini a yoa e-barzh en ur lavaret dezhañ dont er-maez da evañ ur banne ganto, rak achu [e] oa an "enteramant", a-walc’h a zismegañs o doa graet war Landregeriz.

Krial a rejont var an hini a ioa ebarz en eur lavaret d’ezhan dont er meaz da eva eur banne gantho, rag achu oa an anterramant, avoalac’h a zismeganz o doa great var Landregeriz.

E-pad m’edo o votounañ e vragez buanañ ma c’helle, e krie : — Kemerit hoc’h amzer ur pennadig bihan, me a ya da zigeriñ an nor deoc’h dioc’htu.

Epad m’edo o votouna he vragez buanna ma c’helle, e krie : — Kemerit hoc’h amzer eur pennadig bian, me a ia da zigeri an nor d’ehoc’h dioc’h-tu.

Selaou, te, breur divat, / Breur difeiz ha diboell, / Krial a ra va gwad / Evel hini Abel, / Veñjañs en da enep, / A-enep da zisfeiz, / Betek tron an aotrou Doue.

Selaou, te, breur divad, / Breur difeiz ha diboell, / Krial a ra va goad / Evel hini Abel, / Venjanz enn da enep, / A enep da zis-fe, / Betek tron an Aoutrou Doue.

Atav e kleven krial ha youc’hal war-zu Keryann ; n’eo ket an dra-se a rae aon din ; mes kaout a rae din e kleven ivez atav kaozeal goustadik en-dro din, en tu bennak, hep ma ouien e pelec’h.

Atao e kleven krial ha iouc’hal var zu Ker-Ian ; ne ket an dra-ze a rea aoun dign ; mez kaout a rea dign e kleven ive atao kaozeal goustadik enn dro dign, enn tu-bennag, heb ma gouien e peleac’h.

O voustrañ dezhi he genou gant e zorn d’he herzel da grial e talc’has anezhi evel-se flastret ken n’o dije e vreudeur kaset da benn o zorfed.

O voustra d’ezi he genou gand e zourn d’he herzel da grial e talc’has anezi evel-se flastret ken n’o dije e vreudeur kaset da benn o zorfed.

Na padal ma welas ar baotred el liorzh, hag eñ da grial, diwar-bouez e benn : — Al laer ! al laer !

Na padal ma welas ar bôtred el liorz, hag hen da grial, diwar-bouez e benn : — Al laer ! al laer !

Hag a-greiz an nebeutañ a-wechoù, keit ha ma veze o soñjal evel-se en e stad, alies en netra : — « Bilzig ! Bilzig ! a grie warnañ Mad[a]len pe Yannig, Bilzig, ar vuoc’h a zo o laerezh !… » [...].

Hag a-greiz an nebeuta a-wechou, keit ha ma vije o zonjal evel-se en e stad, alïes en netra : — « Bilzig ! Bilzig ! a grie warnan Madelen pe Yannig, Bilzig, ar vioc’h a zo o laerez !… » [...].

— Mat ar per, paotr ! Mat ar spezard ! Mat ar c’hastrilhez ! — Ro deomp pep a hini, Jojo ! eme Bilzig. — Taol dezho pep a hini, a grias Olier da Jojo, pep a hini ! — Dal ! Ha Jojo a stlapas ur vozad da Vilzig. Roet a zo bet dezho ivez un toullad spezard, ha da Vadalen ur c’hodellad kastrilhez.

— Mat ar per, pôtr ! Mat ar spezard ! Mat ar c’hastrilhez ! — Ro d’eomp peb a hini, Jojo ! eme Bilzig. — Tôl d’ê peb a hini, a grias Oulier da Jojo, peb a hini ! — Dal ! Ha Jojo a stlapas eur vozad da Vilzig. Roet a zo bet d’ê ive eun toullad spezard, ha da Vadalen eur c’hodellad kastrilhez.

Hag holl evurus, ankouaet gante o laeroñsi, ha trefuet, krial a raent, ha c’hoarzhin ha skrijal ! Kement ha ker bihan, ken ma deuas ar sakrist kozh, hanter vouzar koulskoude, d’o c’hlevet.

Hag oll evurus, ankouaet gante o laeronsi, ha trefuet, krial a rênt, ha c’hoarzin ha skrijal ! Kement ha ker bihan, ken ma deuas ar zakrist koz, hanter bouar koulskoude, d’o c’hlevet.

En osteleri e kleved anezhe, hemañ o kaozeal, hemañ o krial, darn all o rezoniñ, o touiñ, o sulbediñ ; girioù lemm ha flemmus a nije eus an eil d’egile ha gwalennadoù skoet war hemañ ken a c’hwibane a-dreuz an ti.

En osteleri e kleved anê, heman o kôzeal, heman o krial, darn all o rezoni, o toui, o sulbedi ; giriou lemm ha flemmus a nije eus an eil d’egile ha goalennajou (1) skoet war heman ken a c’houibane a-dreuz an ti.

Me a dizho ac’hanout, Bilzig, me az tizo, Bilzig ! a grias warnañ Yann. Me a baeo dit da veskl, marmouz fall, mic’hiek !

Me a dizo ac’hanout, Bilzig, me az tizo, Bilzig ! a grias warnan Yann. Me a baeo d’it da veskl, marmouz fall, mic’hiek !

krial a-bouez-penn

krial a bouez penn

Ar vugale, hag o doa lennet e Cymru ‘r Plant ma nevezentioù ha ma c’heleier a Vreizh, gant poltredoù ha skeudennoù (bloavezhioù 1897-98-99) a grie a-bouez o fenn « Hourrah, Hourrah », hag a dostae ouzhin da ginnig din o daouarnigoù.

Ar vugale, hag o doa lennet e Cymru ‘r Plant ma nevezentiou ha ma c’heleier a Vreiz, gant poltredou ha skeudennou (bloaveziou 1897-98-99) a grie a-bouez o fenn « Hourra, Hourra », hag a dostae ouzin da ginnig d’in o daouarnigou.

A-benn ar fin, tomm mat e veze da veur a gokenn, ha pa ranke ar ganfarded-mañ skarañ kuit war-dro nav eur, alies e save er vourc'h mesk ha kann ken ma findaone, ken ma stage hini pe hini da grial forzh e vuhez.

Daoust ha ma klaske repu en he c’hambrig, eviti da stouvañ he divskouar [sic, divskouarn] hag he fenn kuzhet ganti dindan ar pallennoù[-]gwele, bepred e stage da zifroñkal ha da grial forzh he buhez adal ma kleve an tennoù o strakal.

Ur Gwener, da vare koan, e vanas souezhet an dimezell Brenchereau dre ne baoueze ket ar mitizhien da grial e toull an draf ma veze degemeret ar pladoù drezañ : Et un ormeau pour un !… Et un ormeau pour deux, deux !…

Ur gwener, da vare koan, e vanas souezhet an dimezell Brenchereau dre ne baoueze ket ar vitizhien [sic] da grial e toull an draf ma veze degemeret ar pladoù drezañ : Et un ormeau pour un !… Et un ormeau pour deux, deux !…

P'edo hor bag o tistokañ diouzh al lestr war lerc'h hini an admiral, en devoa kriet warnomp ar c'hentañ-mestr "sako", dre warizi, pe marteze evit ober goap : "Brav eo d'an ebestel-mañ p'emaint o vont da welout plac'hed koant, gwragez, ha merc'hed Abd n'ouzon ket petra an diaoul, met diwallit, jaloded, da fistilhat re dost d'an ebeulezed-se : anez-se e vo graet un tamm krennañ deoc'h el lec'h m'ouzoc'h !"

Faezh e oa Soaz Sapeur o krial warnon : « Jarl, tremen poent eo dit mont da gousket, rak sevel abred az po d’ober warc’hoazh ! » Met chom a raen bepred el lanneg, difiñv, dilavar, warnon trugar al loargann, ha c’hoant am boa ken am boa da zastum dre dastorn un delienn, ur bluenn evn, ur vleuñvenn, forzh petra da gas ganin e koun eus Priel ha Krec’h Eliez.

Faezh e oa Soaz Sapeur o krial warnon : « Jarl, tremen poent eo dit mont da gousket, rak sevel abred az po d’ober warc’hoazh ! » Met chom a raen bepred el lanneg, difiñv, dilavar, warnon trugar al loargann, ha c’hoant am boa ken am boa da zastum dre dastourn un delienn, ur bluenn evn, ur vleuñvenn, forzh petra da gas ganin e koun eus Priel ha Krec’h Elies.

Distrafuilh, deoc'h e krian : Dao !

Krial ha yudal a rae ar paourkaezh paotr, en un doare truezus, n'on ket gouest da avat da la[â]ret pe gant ar boan pe gant ar spont eo e rae kement-se ; moarvat ez eo dre ma rank unan bet flemmet gant un naer kaout kalz poan.

A-greiz-holl e welis neuz daou zen : unan bihan, o trotellat prim a-hed ar straed war-du ar reter, hag ur plac'hig, eizh pe zek vloaz dezhi marteze, o tont en ur redek ken buan ha ma c'halle eus ur straed kenserzh. Neuze, Aotrou, evel-just e stokas rust an eil ouzh egile e korn ar straed ; ha setu ma c'hoarvezads an dra euzhus : ar paotr, difrom, a varc'hellas korf ar plac'hig hag a lezas anezhi o krial war al leur.

Evit echuiñ e choazer ur ger-kuzh da grial pa 'vez poan, koulz hag ul lugan da huchal evit derc'hel penn.

Krial a reas adarre met gant ar gorventenn e voe lonket he c'homzoù.