Office public de la langue bretonne
En tu all da Blounerin, ur c’hilhog, un toullad yer ha polezi d’e heul, sonn e benn, ruz e gribenn, pluñv e lost gwer-[g]las, lugernus, o vrañsigellat war e gein, a heñche e verc’hed etrezek ur bern teil.« — Rog ! rog ! ko ! ko !… deuit, va dousigoù koant, deuit ! « Hag e skrabe. « — Rog ! rog !
Seul vui hen anavezer, seul vuioc'h a gondonioù hag a gribennoù a zizoloer ennañ, en donvor koulz hag e-kichen an aod.
Pa zeuen d’abardaez da Grec’h Elies, skuizh ha gwall izel va c’hribenn goude un dro-wenn ouzhpenn, e veze aner da Soaz Sapeur mitonañ va soubenn hag aozañ an traoù ma oan ken sot ganto ; a-walc’h am beze gant un tañva diouto, rak zoken gant ar sukr e kaven blaz ar c’hwerv.
Gant an avel vervent e vez degaset ar c'houmoul da stekiñ ouzh ar c'hribennoù ha, diouzh tu an avel c'houziz, ez eo Menez ar C'hameroun unan eus al lec'hioù gleborekañ a zo war an douar : e Diboundja e kouezh ouzhpenn dek metrad dour ar bloaz.
Mots précédents
Mots suivants
kribennañ