Office public de la langue bretonne
lardet
lardet
Tra pe dra en dije atav da ober er bagoù : teuler dour eus luseo ar vag vras gant ar skop ; lakaat ar gouelioù, ar skoudoù, an drisoù da sec’hañ ; lardañ ar wern, ar stae, ar poleoù, astenn ar fard war ar bili evit o disgweañ ; divailhañ an drag pe ar sein evit o dresañ ; koltari, livañ ar vag vihan pe an hini vras.
Ma ! ha bremañ, evidon da vezañ ur c’hozhiad e varv gwenn, daoust ha ma tegouezh din ur wech an amzer klevout Paotr e Falc’h o lemmañ e venveg en-dro d’am gwele, n’on ket kennebeut all e-tailh da lardañ kalz drusoc’h va bara : gant se ’ta, foei war an diegi, an emvrud, ha dao dezhi !
Roet e voe neuze un doare soav da lardañ e gofoù-gar, an divesker a oa da vezañ miret hep flach ha mailhuret start.
Da Adriani ez a evel ur vanegenn lardet ar c'han poblek : mallozh d'an harlu daoust d'ar madoù a ginnig.
Mots précédents
Mots suivants
lard-dous