marc'h guell
marc'h
marc'h glas
marc'h morvous
lezr marc'h
marc'h fringus
marc'h forbuet
marc'h
cauc'h marc'h
marc'h mormous
marc'h barber
beg ur marc'h, pe, beg ur mul
boul-troad ar marc'h
marc'h barber
marc'h alezan
marc'h glas
marc'h glas marellet
marc'h du
marc'h bailh
marc'h poster
marc'h limon
marc'h anterin
marc'h sailher
marc'h morus
marc'h mormous
marc'h
marc'h blénier
marc'h-limon
war varc'h
marc'h
Eno e veve, war a leverer, ar roue e ziskouarn-marc'h [...].
mont war varc'h
marc'h barber
war varc'h
marc'h pagn
boul-troad ar marc'h
ar marc'h a stankas
— « O ! o ! petra ’sinifi ar reuz-mañ ? » emezañ, en ur zont. An tabut a ehanas war an taol. Rak, ma ne oa ket ar baraer ur gwall zen, ur c’haer a zen e oa, ha gant nerzh ur marc’h en e zivrec’h.
Bremañ emañ amzer ar moto, an oto, ar vilo, ar c’harr-nij, ar marc’h-du, ar marc’h-dre-dan. Evit ar marc’h pevarzroadek, ’m eus aon ne vo mui kavet implij dezhañ bremaik nag ouzh karr nag ouzh alar ; implij e ti er c’higer [sic, "e ti ar c’higer"], ne lavaran ket.
Job a oa bet, er [S]adorn-se, e Kastellin, o kerc’hat ur c’holier nevez d’e varc’h[-]limon.
Tostaat a rae dija an termen ma rankjen tennañ ar bilhed, war arvar da vezañ sourdard war droad pe war varc’h, ha neuze kenavo d’ar mor !
War-hed un div lev bennak, adalek an ti-hent-houarn-se bete Landreger, bez’ e oa a bep tu d’an hent bagadoù paotred ha merc’hed o c’hortoz ar c’hozh kanfard, hag i o sutal, oc’h ober an hu outañ, o kanañ dezhañ e begement daoust d’ar prefed, en desped d’an archerien o trotal e[n]-dro d’e garr brav gant daou varc’h gwenn stag outañ, rak dre amañ ne veze ket gwall stank ar c’hirri dre dan er mare-se.
Paour kaezh Abd-el-Aziz ! er bloaz warlerc’h e kac’has e varc’h ouzh e garr ; trec’het e voe e soudarded gant e vreur Moulay-Hafid, hag eñ, diskaret a-ziwar ar bern torchennoù a dalve dezhañ da gador-veur, kollet gantañ karg ha galloud, a voe kaset da choukañ gant e berrokidi [berokidi], e daboulinoù hag e holl wragez, koant pe diforc’h, n’hor boa ket kavet pleg da welout nag a-bell nag a-dost.
Nann, bamet e chomas dirak stal-wer un dibrer e penn uhelañ straed Siam, ma weled enni ur pikol marc’h plouzet eus ar c’hentañ, gant un dibr war e gein ha kement tra all e-dro dezhañ : « Ha pa vefen dall ha daonet, e kenderc’he da lavarout va zroc’her[-]buzhug, evel pa vefe bev ha prest da winkal eo al loen-kezeg-se ! »
Pe c'hoazh e vefen taget ha mac'hagnet gant an argaderien riblerien a vez o tanvarc'hekaat dre eno kerkent ha kouezhet rouz an noz, e klask eus unan kozh da dennañ e arc'hant digantañ pe eus unan goant da dennañ un dra all diganti, a-chaoliad war o c'hezeg trouzus ha bouzarus hag a-hed-brec'h ganto o chadennoù, heñvel ouzh gladiatourien Roma a vefe deut ar straedoù noz da vezañ ur sirk bepred digor dezho.
Falc'hañ parkadoù OGK, distaliañ panelloù bruderezh, lazhañ arouezioù tredan ar stalioù, diskar pretioù Mac Donald, mirout na vefe skarzhet tud, laoskel loened bac'het da vont kuit, mirout ouzh ar chase war varc'h...
Mots précédents
Mots suivants
marc'h