merc'hat

merhad

merrat

merc'hat

merc'had

merrat

merrad

— « Mar teu mestr ar park-mañ, ha moarvat e teuio / Hiriv, / Selaouit anezhañ, ha dioc'h a lavaro, / Da vont kuit eus e neizh pep hini ra skrabo ! »

— « Mar teu mestr ar park-man, ha m'oar-vad e teuio / Hirio, / Selaouit anezhan, ha dioc'h a lavaro, / Da vont kuit euz he neiz pep hini ra skrabo ! »

(2) Anv-meuriad dindan dorn Le Tarzec ha savet gantañ, moarvat, diouzh skouer Teutobodiaki « bugale » pe « mevelien » Teutobodios […]

(2) Ano-meuriad dindan dourn Le Tarzec ha savet gantan, moarvat, diouz skouer Teutobodiaki « bugale » pe « mevelien » Teutobodios […]

A-raok antreal er sal, tennit ho potoù, moarvat n’ez an-me ket da skubañ war-lerc’h kanfarded eveldoc’h-hu.

A-raok antreal er zal, tennit ho poutou, marvad n’ez an-me ket da skuba war-lerc’h kanfarted eveldoc’h-hu.

Va zad-kozh (Doue d’e bardono !) a gontas din, un devezh ma oamp oc’h ober ur bale — tro ar Palud — penaos e dad dezhañ a oa bet ur c’hamarad bras da Vilzig. Moarvat e oa un tammig eus hon c’herent, ha dre-se, e di a zo kouezhet en hon danvez.

Va zad-koz (Doue d’e bardono !) a gontas d’in, eun devez ma oamp oc’h ober eur bale — tro ar Palud — penôs e dad d’ean a oa bet eur c’hamarad bras da Vilzig. Marvad e oa eun tammig eus hon c’herent, ha dre-ze, e di a zo kroueet [sic, "koueet"] en hon danve.

— Deomp, eme Fieg ar Moal, deomp da dañva anezho !… Ar person n’emañ ket er gêr, gwelet am eus anezhañ, eñ hag e gure, o sevel gant ar c’hra. Aet int, moarvat, da leinañ d’ar maner.

— Eomp, eme Fieg ar Moal, eomp da dafea anê !… Ar person n’eman ket er gêr, gwelet am eus anean, hen hag e gure, o sevel gant ar c’hra. Aet int, marvad, da leina d’ar maner.

Ha Jojo a-blom a daolas e droad kleiz war beg lost Pipi. E droad ? n’en devoa ket ankouaet moarvat e votez-koad er gêr, hag an tachoù-marc’h a oa enni ?

Ha Jojo a-blomm a dôlas e droad klei war beg lost Pipi. E droad ? n’an nevoa ket ankouaet marvad e voutez-koad er gêr, hag an tachou marc’h a oa enni ?

Va c'hile ne chomas ket da sellout ouzhin, eo moarvat !

Va c'hile ne chomas ket da sellout ouzin, eo moarvat !

merc'hat

merhat

moarvat

ya moarvat

dek a zo, moarvat

Moarvat n'eo ket boutaouerien-goad e oa ar re-mañ-holl.

Moarvat n'eo ket boutaouerien-goad e oa ar re-mañ holl.

Tri diegezh Gallo-Frank, deut moarvat diouzh ar Reter, a zigouezhas a-gevret, betek un douar gouez war-lein menezioù Are, Skrignag, parroz diboblet, bet krouet mil vloaz a-raok gant ur soudard roman e anv Skrinius.

Tri diegez Gallo-Frank, deut moarvat diouz ar Reter, a zigouezas a-gevret betek eun douar gouez war lein meneziou Arre, Skrignag, parroz diboblet, bet krouet mil vloaz a-raok gant eur soudard roman e ano Skrinius.

Moarvat e oa bet souezhet-mat tieg madelezhus Maner ar Glesker.

Moarvat e oa bet souezet mat tieg madelezus Maner-ar-Glesker.

Moarvat ar bouetaj-se a oa grounnet bloavezhioù a oa, hag a dremene eus an eil remzi d’egile, evel ma tremene ar wiskamant hag ar fuzul.

Moarvat ar bouetaj-se a oa grounnet bloaveziou a oa, hag a dremene eus an eil remzi d’egile, evel ma tremene ar wiskamant hag ar fuzul.

Mes an amzer-se a zo tremenet, siwazh ! hag al loened o deus moarvat dizesket meur a dra.

An hini en dije gwelet Mari d’ar mare-se en dije kredet moarvat e oa kollet ganti he holl skiant vat, kollet he zamm buhez.

- Ha gouzout a rez, te, petra eo an dra-se, Karout ? Mousc'hoarzhin a reas al lean, didroidell. - Moarvat ! P'eo ar Garantez lezenn bennañ an Aotrou Krist, hor Salver.

Ha moarvat, rak roet eo bet deoc'h ho lod skiant-prenañ gant an Aotrou Doue ; moarvat n'oc'h ket dic'houzvez eus talvoudegezh pennañ ar reolenn-se, a voe aozet gant furien, a anaveze ervat koustiañs ar venec'h.

Roc’hal a ra lod ; unan bennak a valbouz dre e gousk ; ar breur Domingo, moarvat, turmudus evel m’eo ar sioc’han anezhañ.

Ne ouie ket Emil hon yezh, met intent a rae moarvat ne oad ket o lavarout dezhañ : « Deiz mat, Aotrou, deuit ’ta aliesoc’h d’hor bete ! »

Met pa ’z eas kuit d’an diwezh, stouet e benn gantañ ha kalz krommoc’h e chouk, hag eñ o horellañ un nebeudig dre ma krene moarvat e zivhar dindanañ, rak ne oa ket mezv ar Sul-se, darbet e voe din mont war wakaat, ha n’ouzon ket kaer penaos e viris ouzhin da redek war e lerc’h en ur grial : « Ac’hanta geo, mont a rin da Sant-Brieg, met en anv Doue paouezit da ouelañ ! »

Met pa ’z eas kuit d’an diwezh, stouet e benn gantañ ha kalz krommoc’h e chouk, hag eñ o horellañ un nebeudig dre ma krene moarvat e zivhar dindanañ, rak ne oa ket mezv ar sul-se, darbet e voe din mont war wakaat, ha n’ouzon ket kaer penaos e viris ouzhin da redek war e lerc’h en ur grial : « Ac’hañ ’ta geo, mont a rin da Sant-Brieg, met en anv Doue paouezit da ouelañ ! »

N’on ket tuet da ganmeuliñ dreist-muzul keusteurenn Soaz Sapeur, met ar pezh a zo gwir, biskoazh na neblec’h n’am eus tañvaet krampouezh saourusoc’h eget he re ha re he c’hoar, va zintin Mari, kemenerez e Pariz : un dro-vicher ispisial, moarvat, tapet er gêr ganto o-div, kent bezañ dimezet.

N’on ket tuet da ganmeuliñ dreist-muzul keusteurenn Soaz Sapeur, met ar pezh a zo gwir, biskoazh na neblec’h n’am eus tanvaet krampouezh saourusoc’h eget he re ha re he c’hoar, va zintin Mari, kemenerez e Paris : un dro-vicher ispisial, moarvat, tapet er gêr ganto o div, kent bezañ dimezet.

Plijout a rae dezhi moarvat ober ur wech an amzer ur c'hofad gouelañ, ha Biz Kamm, daoust ha ma veze ar peurliesañ ken dibreder hag ur vi nevez dozvet, a lavare neuze, ur sac'had droug ennañ : « Va Doue ivez 'ta gant homañ ! krog eo adarre merc'h Sapeur da zougen kañv d'he bramm kentañ ! »

Diouzh klevout va zad, ur barzh a oa ivez e donton Yann, un dra bennak moarvat evel Yann ar Minouz, ginidik eus ar Roc'h Velen, e Priel.

C’hoazh da vihanañ, morse ne fellas dezhañ skeiñ ganti, kaer en deveze pennfolliñ : anez-se, n’ouzon ket petra am bije graet, skeiñ ivez moarvat, skeiñ da c’hloazañ ha zoken da lazhañ.

D'hor re hoc'h eus skrivet, moarvat, Da reiñ da c'hoût, ha fraezh ha mat, Eo dezho ret, d'al lezenn-se, Touiñ fealded dre o le ?

D'hor re hoc'h eus skrivet, moarvat, Da rei da c'hoût, ha frêz ha mat, Eo dezo ret, d'al lezenn-se, Toui fealded dre o le ?

O ! Gaid Kêrlennou, maouez drouk, / Ganeoc'h moarvat on bet sammet, / Met n'hellan kilañ ur gammed / Anez war var lakaat ma goûg.

O ! Gaid Kêrlennou, maouez drouk, / Ganeoc'h moarvat on bet sammet, / Met n'hellan kila eur gammed / Anez war var lakaat ma goûg.

Moarvat n'eo ket dre gasoni / E ra din-me seurt viloni.

An aotrou Milon, ar c'helenner, a oa just o klask gouzout pelec'h edon, rak moarvat en devije, diwar an deiz kentañ a viz genver '37 ur plas labour evidon.

Pa vezomp o komz an eil gant egile ha pa vez hegazet e ra atav "ar flik" ac'hanon. Met pa vez kaoz eus Katerina e ra ar poliser ac'hanon, gant aon na ve anoazet ma merc'h moarvat, ha pa ne vez ket ganeomp.

"Herr labour zo warni moarvat." "Emichañs." Tevel a ra un herradig ha sellout ouzhin.

Moarvat eo kuzhet o dremm dindan o zokarn gant un erien : skeudenn vodern un nerzh n'eo ket mui nerzh an dud...