skeud

sqeut

skeud

squeut

skeudoù

skeûdou

Ar skeud anezhañ a welan.

Ar skeûd anézhañ a wélann.

lammout rak e skeud

lammoud râg hé skeûd

Ar skeud anezhañ n'en deus ken.

Ar skeûd anézhañ n'en deûz kén.

esked

eskéd

skeud

skéd

esked

skeud

skeûd

« Atav oc'h lojet tost da neizh filip an doenn ; / Gwisket e miz Kerzu, evel e miz Even ; / En hañv evel er goañv[,] c'hwi a zo hoc'h-unan, / Ho skeud[,] ho mevel-bras hag ho mevel-bihan.

» Atao oc'h lojet tost da neiz filip ann doen ; / » Gwisket e miz kerzu, evel e miz even ; / » Enn hanv evel er goanv[,] c'houi a zo hoc'h-unan, / » Ho skeud ho mevel braz hag ho mevel bihan.

— « Aiou ! eme an den, petra welan ? Ur spes ! / Euzhusat tra ef-eñ ! E skeud, e skeud hepken / A ra din-me skrijañ ha krenañ gant anken. »

— « Ah iou ! eme ann den, petra welann ? Eur spez ! / Euzusa tra ef-hen ! He skeud, he skeud hep-ken / A ra d'in-me skrija ha krena gant anken. »

Petra a soñjan ? E feiz, netra a vat ebet, avat. Jañ-Mari a zo sec’h ha rok an tamm anezhañ ; e dri [m]ab o deus an aer da vezañ paotred start, ha n’o deus ket aon rak o skeud.

Petra a zonjan ? E feiz, netra a vad ebed, avad. Jan-Mari a zo seac’h ha rok an tamm anezhan ; he dri vab o deuz an ear da veza potred stard, ha n’o deuz ket aoun rak ho skeud.

— Ha kalon hoc’h eus ? — Ya, me gred, va zad, em eus kalon, ha n’on ket den da dec’het a-raok va skeud.

— Ha kaloun hoc’h euz ? — Ia, me gred, va zad, em euz kaloun, ha n’ounn ket den da dec’het araok va skeud.

Ha me, kaer am boa sellet pizh ha lugerniñ va daoulagad a bep tu, ne welen ket zoken skeud un den bev.

Ha me, kaer am boa sellet piz ha lugerni va daou lagad a bep tu, ne velen ket zoken skeud eun den beo.

Div gristenez vat omp hon-div, me 'gred ; neuze e c'houzomp ar bed-mañ ned eo nemet ur skeud, ur bouilh moged.

Diou gristenez vad omp hon diou, me gred ; neuze e c’houzomp ar bed-man ne d’eo nemed eur skeud, eur bouill moged.

N'eo ket hep souezh [sic] ivez 'ta ma kastizent bemdez, an dud paour, ha ma oant treutaet kement, a-benn ur pennad, ma n’oa nemet ar skeud anezho.

Ne ket hep souez ive-ta ma kastizent bemdez, an dud paour, ha ma oant treuteat kement, a-benn eur pennad, ma n’oa nemed ar skeud anezho.

Ar soudarded a yae hag a deue dre an ti ; pec’hiñ ha sakreal a raent ; kas ha digas a raent ar paour kaezh Bielon, ne ouie ket edon en e di, rak evel ur skeud e oan pignet er siminal.

Ar zoudarded a iea hag a deue dre an ti ; pec’hi ha sakreal a reant ; kas ha digas a reant ar paour keaz Bielon, ne gouie [sic] ket edon enn he di, rak evel eur skeud oan pignet er siminal.

El lec’hioù ma c’holo ar c’hoadoù lein tornaodoù serzh, e kresk ar gwez faou ha derv e bevennig an islonk : skignañ o barroù deliaouek a-us d’an tonnoù a reont hag astenn o skeud war ar mor.

El lec’hiou ma c’holo ar c’hoadou lein tornaodou serz, e kresk ar gwez fao ha dero e bevennig an islonk : skigna o barrou deliaouek a-us d’an tonnou a reont hag astenn o skeud war ar mor.

N’oa ket spontik, c’hwi a oar, ar Manac’h d’ar c’houlz-se, yaouank a oa ha n’en devoa ket aon rak e skeud.

N’oa ket spontik, c’houi a oar, ar Manac’h d’ar c’houlz-ze, yaouank a oa ha n’an nevoa ket aon rag e skeud.

Hag hen kuit ! M’en em gollas ar gwel anezhañ er skeud-noz a deñvalae ar reter.

Hag hen kuit ! M’en em gollas ar gwel anezan er skeud-noz a denvalae ar reter.

Strishaat a reont he hent dezhi. O skeud pounner ha divent a daolont war he dourioù.

Strisaat a reont he hent d’ezi. O skeud pounner ha divent a daolont war he douriou.

Sede va c'hloc'hdi dantelezhek-uhel ha meurdezus gant e gleier arem o teurel e skeud ramzel war an ti bihan e-lec'h ma'z on ganet

Sede va c'hloc'hdi dantelezek uhel ha meurdezus, gand e gleier arem o teurel e skeud ramzel war an ti bihan e-lec'h ma 'z oun ganet

Tri baotr [sic] mat, n'o doa ket aon rak o skeud.

Tri baotr mat, n'o doa ket aon rak o skeud.

Kement a garan, amañ 'm eus desket er c'harout : ar feiz naturel, ar gredenn eeun, al labour ordinal, an dud izel, ar gwez derv, al lannoù, ar girzhier, ar stêrioù, ar vein-hir, ar chapelioù, hag an holl draoù benniget a vev en o skeud santel.

Kement a garan, amañ 'm eus desket her c'harout [: a]r feiz naturel, ar gredenn eeun, al labour ordinal, an dud izel, ar gwez dero, al lannou, ar girzier, ar stêriou, ar vein hir, ar chapeliou, hag an holl draou benniget a vev en o skeud santel.

Mont a rae a-wechoù war-ziskenn ar menez a-gleiz pe a-zehou, hag e weled neuze ur c’hrec’h digoad gant douar-gounid, prajoù pe barkeier, hag a-rez ar fjord, ur gêriadennig fentus gant tiez bihan a bep seurt liv, heñvel-mik ouzh c’hoarielloù Nedeleg, bodet e skeud un ilizig ken dister hag i, ha pelloc’h, war-bign un dorgenn c’hlas, traoù munut, ruz pe wenn, o fiñval goustadik, saout ha deñved ar barrez o peuriñ.

Mont a rae a-wechoù war ziskenn ar menez a-gleiz pe a-zehou, hag e weled neuze ur c’hrec’h digoad gant douar gounit, prajoù pe barkeier, hag a-rez ar fjord, ur gêriadennig fentus gant tiez bihan a bep seurt liv, heñvel mik ouzh c’hoarielloù Nedeleg, bodet e skeud un ilizig ken dister hag i, ha pelloc’h, war bign un dorgenn c’hlas, traoù munut, ruz pe wenn, o fiñval goustadig, saout ha deñved ar barrez o peuriñ.

Mont a raemp ar Merc’her hag ar Sul d’ober ur sonadeg war gaerañ leurgêr ar Savane, e skeud ar gwez-kokoz hag ar palmez nepell diouzh delwenn Jozefina, gwreg Napoleon kozh.

Mont a raemp ar merc’her hag ar sul d’ober ur sonadeg war gaerañ leurgêr ar Savane, e skeud ar gwez kokoz hag ar palmez nepell diouzh delwenn Josefina, gwreg Napoleon kozh.

Na, pa ne spontomp rak hor skeud / Ha, pa c'houzomp, 'tre gaou ha gwir, / Pezh ' zo dereat da zilenn, / E tibabomp dinec'h, bilen, / Ha n'ac'h eus mui da vevañ hir !

Na, pa ne spontomp rak hor skeud / Ha, pa c'houzomp, 'tre gaou ha gwir, / Pez ' zo dereat da zilenn, / E tibabomp dinec'h, bilen, / Ha n'ac'h eus mui da veva hir !

En an' Doue, ma zorfejoù, / Distaol din, ha ma fec'hejoù, / Din, ar c'hablus, an divalav, / A zellezfe kaout da halv / Ouzh e zremm ken lor ha ginet / Enni skeud un askre krinet.

En an' Doue, ma zorfejou, / Distaol din, ha ma fec'hejou, / Din, ar c'hablus, an divalo, / A zellezfe kaout da halo / Ouz e zremm ken lor ha ginet / Enni skeud eun askre krinet.

Badaouet, boemet e rankan bezañ : un enezenn a welan du-hont, he skeud gwez fraezh-tre da welout war an dremmwel alaouret.

Da grediñ eo en devoa gwelet en e gousk skeudoù an Alamaned a zalc'has ar c'horn-douar-se etre 1911 ha 1914, ma rankjont tec'hout eus Ukoko, hag a droas goude e "Cocobeach", pe marteze ez eo ur c'hoñversant saoz bennak hag a vije bet diazezet eno ur wech bennak.

melkoniet ma oa e spered, e kredas dezhañ lenn ur seurt gourdrouz en adskedoù krenus an tan war an arrebeuri lufret-aketus, hag er skeudoù enkrezus o korolliñ war al lein.

Er parkoù, ar skeud oc'h en em ledañ goustad warno, e weler traktourioù o treuziñ-didreuziñ an douaroù nevez difrouezhet, o touarañ an eost kozh hag o prientiñ an hini da zont war un dro, heuliet gant nijadoù skreved trouzus ha lontek.