Office public de la langue bretonne
spi
spi
spi g.
spi
e spi
teurel e spi war
war spi
Lavarout a ris neuze d’am mamm-gozh e oan troet da vont war vor, martolod evel Biz kamm, ha spi am boa da vezañ a-benn pemp bloaz warn-ugent ur c’hentañ mestr e-maez a garg pe zoken ur c’hentañ-mestr « principal », un isofiser e plijfe dezhañ al levrioù, ar c’hoariva, ar sonerezh un tammig muioc’h eget na ra ar peurliesañ an traoù-se d’ar c’hozh vartoloded.
Tonket e oan ’ta, hervez ma krede din, da vezañ un dro bennak ur skrivagner… e galleg, ha bremañ pa ’z oan bachelour penn-kil-ha-troad ’spi am boa, daoust da zienez va zad paour ha Soaz Sapeur, da vezañ, n’eo ket emichañs un Aotrouig kouezhet eus lost ar c’harr, met evel ma lavare rener kloerdi Landreger, « un den a-zoare ».
Bihan e oa ar vanell, ha sioul, a c'halled lavarout, daoust ma veze bleunius ar c'henwerzh enni war ar sizhun. Holl annezidi ar c'harter a hañvale ober berzh, hag an holl anezho, broudet gant an elbig hag ar spi d'ober gwelloc'h c'hoazh, a ouestle dreistad o gounidoù d'ar c'hinklañ.
Homañ a ra d'an dud stourm dre aktoù a feiz seul wech ma vezont kounnaret, gant ar spi e tilezo an enebourien o doareoù fall d'ober ha d'en em zerc'hel.
"Arabat dit treuzkompren met spi am eus n'hor bo ken nemet kozhedezed da blediñ gante," emezañ din.
Mots précédents
Mots suivants
spi