Dre hir amzer, dre huchal hon-daou, en arvar da zijavedañ, ha lies gwech da spouroniñ ar paour kaezh tud o chom er c’hambroù nesañ d’am hini, e krogas Yann da vont war wellaaat, met allas biken, ha pa vefe bev bete-vremañ, ne vo ur galleger direbech, rak an disterañ ma paoueze da deurel evezh war e deod hag e zent, e tifloupe raktal digantañ « diou sioucre », « dié la connnfitioure » ha traoù brav all e giz-se.
Mots précédents
Mots suivants
spouronet