Livirit gourc'hemennoù Doue. En un Doue parfet e kredi, hag a veuli hepmuiken. Dre 'n anv anezhañ ne doui ket, dindan boan pep lec'h a bec'hed. Ar Sulioù hag ar gouelioù din a observi ker anterin. Enor da dad, da vamm, hep bout fell. Dre garantez sikour-i hag e vevi pell. Muntrer ivez ne vezi ket a volontez nag a efed. Luksurius mir na vezi a efed nag a zezir mui. Laerezh, na viret madoù den hep e volontez na gra ken. Nag a-enep den falstesteni, gaou e-lec'h gwir ne liviri. Na zezir eur ar c'hig bizhviken, nemet gant pried hepmuiken. Madoù hentez na souet tamm d'o miret flamm injustamant.
touet
touet e gaou
touet e faos
touet
touet
diskouez a fellas da Rikoù e oa evit ober ar pezh a oa e c'hoant. Hag eñ dezhi; hag en ul labourat e lavare groñs da dud e vro : "Prenet am eus e kêr ur seurt bleud flour na gaver ket stank e bar war ar maez; ha gantañ e rin ur seurt kouign, setu ! n'en deus tañvaet biskoazh Yann gouer, m'en toue !
Dre ma taole evezh ouzh ar re ziskiantañ, 'welas, en o zouez, an dud er penn-kentañ. Abeg en doa, m'en tou ! Rak holl, gwitibunan, chomomp bras ha bihan, heñvel ouzh kaouenned, en noz a wel gwellañ, da sellet a-vichez, ha da zispourbellañ ouzh fazioù hon nesañ, ouzh techoù ar re all. Ne welomp ket hor re ; en hor c'heñver omp dall, dall-poch evel gozed ; rak siwazh ! Mar karfemp, hep turiañ don hor park, grizioù fall a gavfemp
« Asa ! emeve, dre amañ ez eus c’hwez ar rost ! Ar sitoianed pe an diaoul a zo tremenet dre amañ, rak int-i hepken a c’hell bezañ, er c’hiz-mañ, bruzunet kroaz hor Salver ! Na petra a lavaran, ar sitoianed pe an diaoul ?... An eil hag egile, me hen toufe, rak an diaoul a zo e kalon ar sitoianed, ha dre-se ez eont atav a-unan. »
Al leurdi, e-lec’h douar-pri moustret, evel ma vez en tiez-annez hag en tiez-nevedoù peurliesañ, a oa ouzh hec’h ober klerennoù prenn kelenn kompezet ha lufret-skedus, hag i bet kenstoket ha kenklotet ker reizh ken na weled etrezo grem ebet, m’az tije touet n’edo oc’h ober al leurenn nemet ur pezh koad en e bezh.
Hounnezh, m’hen tou, a oa un amzer venniget dreist an holl amzerioù, pa n’oa e-touez mibien ha merc’hed Manos na gwarizi, na rendael, na gevierezh, na touellerezh, na dizeeunder, na gourvenn, na buanegezh, na kasoni ; ma rene kenetrezo an unvaniezh, ar geneilded hag ar gengarantez a oa bet etre Atir ha Matir.
— « Ganin-me ? » — « Ganeoc’h ! » — « Ha me am eus touet on bet kousket e-pad an noz ! »
— « Sur oc’h ? » — « Sur on. » — « Touit ! » — « Touiñ a ran. »
Piv bennak a zo bet o sellout ouzh ar film « Mister ar Folgoad » en deus gwelet anezhañ, rak kement e taole dezhañ e vab « Salaun » m'ho pije touet e oant daou c'hevell, pe div graouenn [sic "graoñenn"] gouezhet a-ziwar an hevelep skourr.
Hag e-keit m’edo an Impalaer ken tost din, o verat dibaouez ha marteze hep gouzout dezhañ ur boned kreoñ gwenn astrakan war e varlenn, e vijen bet manet gant va genou digor[-]bras mar bije deut un tenner planedennoù da guzulikat e pleg va skouarn « Sell ouzh hennezh, va faotr, ha sell ervat, rak e gopr e vi gantañ kent na vo pell, ha touiñ a ri war le da vezañ leal da viken en e geñver ».
D’an diwezh, e kemeris warnon mont en ur gammañ va beg davet un den ouzhpenn, ha koulskoude, touet am boa n’ajen biken da gaout an Aotrou…
Lakaet em eus anezhi da douiñ dre he bugale-vihan ne lavarje netra dezhi.
Touiñ hag arguzenniñ a rae, en em zislavaret a rae, e vuhez a oa o vont d'an traoñ, emezañ.
Mots précédents
Mots suivants
touiñ-Doue