du eleze miz Du

du, elese mis du

du

pegen du eo

peguê du eo

du

du-pod

du pot

Yuzaz an treitour a oa ruz e vlev, ha du e varv : ar pezh a zo a-enep natur

Yuzas an traytour ayoa ruz e vléau, ha du e varo : ar pez a so aënep natur

apotum du

bilhetenn wenn, bilhetenn du

bilheteñ veñ, bilheteñ du

ur vilhetenn du en deus tennet

ur vilheteñ du en deus tennet

prizon du

prisoun-du

froud du

kanol du

canol du

kaz du

cas du

marc'h du

blev du

bléau du

liv du

liou du

gwisket e du, gwisket e gwenn &c.

guïsqet ê du, guïsqet ê guënn &c.

son ar c'hlec'h en naou du

son ar c'hlec'h èn naou du

Yuzaz an treitour en devoa ur pennad blev ruz hag ur varv zu

Yuzas an traytour èn devoa ur pennad bléau ruz hac ur varo zu

kignez du

qignez du

an ael du kornek

an ael du cornec

merien du

méryen du

neud du

al loen du lostek

al loëzn du lostecq

marokin du

maroqin du

an ael du

Alet he deus ar vuoc'h zu.

Aled é deûz ar vioc'h zû.

Alet eo ar vuoc'h zu.

Aled eo ar vioc'h zû.

An avaloù-derv a zo mat da livañ e du.

Ann avalou-derô a zô mâd da liva é dû.

E zivabrant a zo du.

Hé ziou-abrañt a zô dû.

Likit un azdov d'ar yar zu.

Likid eunn asdô d'ar iar zû.

ret eo ambleudiñ,a-barzh kas ar gwinizh du d'ar vilin

réd eo ambleûdi, abarz kas ar gwiniz-dû d'ar vilin

An dañvadez zu a zo din.

Ann dañvadez zû a zô d'in.

Diforc'het eo ar vuoc'h zu.

diforc'hed eo ar vioc'h zû

N'eo ket c'hoazh dilaezh ar vuoc'h zu.

Né két c'hoaz dilez ar vioc'h zû.

dont du

doñd dû

du

dû

ken du ha dour-derv

kenn dû ha dour zerô

du eo an amzer

dû eo ann amzer

evor du

évor dû

melc'hwedenn-zu

melc'houéden-zû

ar re zu

ar ré zû

Ur yar zu

Eur iar zû

— Hag an dra-se eo a laka ken du ho penn ?

— Hag an dra-ze eo a laka ken du ho penn ?

Here, Du ha Kerzu a c'halver ar mizioù du.

Héré, dû ha kerzû a c'halveur ar misiou dû.

Evit kaout ho tra diganto, / E vezo ret c'hoari ar vazh, / Harzhal ha kregiñ du, diskolpañ evel chas.

Evit kaout ho tra digant-ho, / E vezo red c'hoari ar vaz, / Harzal ha kregi-du, diskolpa evel chas.

an eil tra a ziskouez : e vez lakaet an den Alies en ti-barn du pe wenn Diouzh an arc'hant a vez o son[iñ] en e c'hodell, Dioc'h ma vez hir e zent, uhel ha kre e gerniel.

Ann eil dra a ziskouez : e vez lakeat ann den alïez enn ti-barn du pe wenn Dioc'h ann arc'hant a vez o soun enn he c'hodel, Dioc'h ma vez hirr he zent, huel ha kre he gernel

Setu ar goulm o vont digor he divaskell hag ur valkenn zu-pod [du-pod] rag-enep o sevel.

Setu ar goulm o vont digor he diouaskel, hag eur valkenn, zu-pod rak-enep o sevel.

Hep ur c'hriñsenn, Eripin kaezh, e rankit, en ho stad, glaouriñ du gant an naon.

Hep eur c'hrinsen, Eripin keaz, e rankit, enn ho stad, glaouri-du gant ann naoun.

Ar c'hwreg yaouank d'he zro, oc'h ober he diviz, / Ne lezas ket ur vlevenn wenn / E-touez ar re zu war e benn, / O-div, evel div yar, dre skrabat penn o gwaz, / A lakeas anezhañ 'vel un irvinenn noazh.

Ar c'hrek iaouank d'he zro, o c'hober he diviz, / Ne lezaz ket eur vlevenn wenn / Etouez ar re zu war he benn, / Ho diou, evel diou iar, dre skrabat penn ho goaz, / A lakeaz anezhan 'vel eunn irvinen noaz.

hag it da gerc'hat din ma abid du kañvoù

Hag it da gerc'had d'inn ma abit du kanvo

m'he gwel o vont traoñ gant ar ru, ganti un abid satin du

m'hi gwel o vont traon gant ar ru, gant-hi un abit satinn du

Ne ouzon ket perak oc’h ker seder ha kel laouen hiriv, c’hwi hag a oa dec’h du ho penn ha rust evel ur bod spern. Lavarit din perak oc’h troet er mintin-mañ evel ma’z oc’h.

Ne ouzounn ket perak hoc’h ker seder ha kel laouen herrio, c’houi hag a ioa deac’h du ho penn ha rust evel eur bod spern. Lavarit dign perak hoc’h troet er mintin-man evel ma’z oc’h.

Soñjal a rae dezho ne badje ket pell ar gwall draoù-se ; kaout a rae dezho e vije a-barzh nebeut skubet an dud fall-se diwar an douar, evel ma kas an avel da netra ar c’houmoul a laka a-wechoù du an oabl. Faziañ a raent.

Sonjal a rea d’ezho ne badche ket pell ar goal draou-ze ; kaout a rea d’ezho e viche abarz nebeut skubet an dud fall-se divar an douar, evel ma kas an avel da netra ar c’hoummoull a laka avechou du an oabl. Fazia a reant.

Tostaat a ra ouc’h ar roc’h an dra zu... emañ en em gavet e kichen... Ur vag eo hag er vag-se n’eus nemet un den.

Tostaat a ra ouc’h ar roc’h an dra zu... eman en em gavet e kichenn... Eur vak eo hag er vak-se n’euz nemed eun den.

Abalamour da se ne leverjont grik da zen : ne raent nemet goulenn an hent da vont eus ar bourk-mañ da ur bourk all, eus an eil kêr d’eben, ha traoù all diwar nij er c’hiz-se ne oant na du na gwenn.

Abalamour da ze ne leverchont grig da zen : ne reant nemed goulen an hent da vont euz ar bourg-man da eur bourg-all, euz an eil kear d’eben, ha traou-all divar nij er c’his-se ne oant na du na guenn.

Evidomp-ni a zo chomet er mintin-mañ en hor gwele, pe, pa lavarin ar wirionez, e-mesk hor c’holo, abalamour ma ho poa lakaet ac’hanomp en ur c’hraou ken du ha sac’h ur glaouaer.

Evidomp-ni a zo chommet er mintin-man enn hor guele, pe, pa lavarign ar virionez, e mesk hor c’holo, abalamour ma ho poa lakeat ac’hanomp enn eur c’hraou ken du ha sac’h eur glaouaer.

du ha gwenn bep eil roudenn

du ha guen bep eil rouden

Kludañ a rejont war ar gwez tro-dro, ma teuas ar re-mañ, eus glas ma ’z oant diaraok, da vezañ du gant ar brini, ha ma vouge koagadeg an engroez-se a evned mouezhiadeg ar wazed hag ar maouezed, blejadeg ar saout ha c’hwirinadeg ar c’hezeg.

Kluda a rejont war ar gwez tro-dro, ma teuas ar re-man, eus glas ma ’z oant diaraok, da veza du gand ar brini, ha ma vouge koagadeg an engroez-se a evned moueziadeg ar wazed hag ar maouezed, blejadeg ar saout ha c’houirinadeg ar c’hezeg.

Ar blev du tremenet da zrouk-arouez gant Saked an Turkestan, a oa anezho, da gentañ, ur boblad veleganed, Zaborowski, Peuples aryens d’Asie et d’Europe, pp. 287-288.

Ar bleo du tremenet da zrouk-arouez gant Saked an Turkestan, a oa anezo, da genta, eur boblad veleganed, Zaborowski, Peuples aryens d’Asie et d’Europe, pp. 287-288.

Gwelet em eus, emezañ, en arvor ar mor-Bras, diouzh tu reter ar bed, meuriadoù tud o c’hroc’hen melen evel lêr nevez, o daoulagad treuz a-veskell, o blev du-pod ha tev ha sonn evel reun-marc’h ; brizhellet o c’horf noazh gant tresadennoù naered hag erevent (1).

Gwelet em eus, emezan, en arvor ar mor-Bras, diouz tu reter ar bed, meuriadou tud o c’hroc’hen melen evel ler nevez, o daoulagad treuz a-veskell, o bleo du-pod ha teo ha sounn evel reun-marc’h ; brizellet o c’horf noaz gant tresadennou naered hag êrevent (1).

Eno e teraou bro ar Re-zu (1).

En diskenn gra ar C’horve, a-raok erruout gant ar pont, e weljont ur c’hazh du, du-pod, astennet en disheol war ar c’hleuz, dindan ur bod lann.

En diskenn gra ar C’horve, a-rôk erruout gant ar pont, e weljont eur c’haz du, du-pod, astennet en disheol war ar c’hleun, dindan eur bod lann.

— Tourmant ruz ! a c’hrozmolas ar c’habiten. Ma vije un tammig gwel… Du-pod, ken du hag en fin foñs puñs an ifern.

— Tourmant ru ! a c’hrozmolas ar c’habiten. Ma vije eun tammig gwel… Du-pod, ken du hag en fin fonz puns an ifern.

Komzoù Lellig a gouezhas war ar vartoloded kozh evel ur vantell a yenijenn bouk ha du.

Komzou Lellig a goueas war ar vartoloded koz evel eur vantell a yenienn bouk ha du.

brizh du

briz du

Gant dudi, e welen ivez tri zi bihan o aoledoù [sic] ledan hag o mantelloù bras du-pod gant an huzel.

Gant dudi, e welen ivez tri zi bihan o aoledou ledan hag o mantellou bras du-pod gant an huzel.

War an taol e sentis, ha bec'h dezhi ! Da gentañ, e tapis krog en ur choanenn hag, o vezañ graet ur groaz gant beg va c'hontell war gof an dorzh vara, e troc'his ur mellad tamm diouti. Goude-se, e faoutis ur pezhiad riblennad kig-moc'h du bet e-pad pemp pe c'hwec'h vloaz o vogediñ e kimin va mamm-guñv, hag ar c'harvanoù - va re-me - a yeas en-dro ken na zifindaone ! Ur pennad da c'houde, e stagis ar voutailh leun a win ruz ouzh va fenn ha bec'h ivez dezhi, da gas ar c'hig-sall hag ar bara kras da stankañ he genoù da'm bouzellenn vras !

War an taol e sentis, ha bec'h d'ezi ! Da genta, e tapis krog en eur chouanenn hag, o veza graet eur groaz gant beg va c'hontell war gof an dorz vara, e trouc'his eur mellad tamm diouti. Goude-ze, e faoutis eur peziad riblennad kig moc'h du bet e-pad pemp pe c'houec'h vloaz o vogedi e kimin va mamm-guñv, hag ar c'harvanou - va re-me - a yeas en dro ken na zifindaone ! Eur pennad da c'houde, e stagis ar voutailh leun a win ruz ouz va fenn ha bec'h ivez d'ezi, da gas ar c'hig sall hag ar bara kras da stanka he genou d'am bouzellenn vras!

Ouzhpenn da se, war an daolenn varzhus-se, e welen ur maread morianed ha morianezed du-peg en tenn da gorolliñ e kant stumm disheñvel, o c'hoari ez noazh-dibourc'h o c'hweleviñ evel an huzel war mantell kimin ti-forn hini bras Poull ar Raned, ha bronnoù ar gwragez o hejañ-dihejañ, o pignat hag o tiskenn en ur vont a-gleiz hag a-zehoù, a-is hag a-us, a-hed o divlez hag o c'horf klosennek, bouzellok ha begelok.

Ouspenn da-ze, war an daolenn varzus-se, e welen eur maread morianed ha morianezed du-peg en tenn da gorolli e kant stumm disheñvel, o c'hoari ez noaz-dibourc'h o c'hwelevi evel an huzel war mantell kimin ti-forn hini bras Poull ar Raned, ha bronnou ar gwragez o heja-diheja, o pignat hag o tiskenn en eur vont a-gleiz hag a-zehou, a-is hag a-us, a-hed o dioulez hag o c'horf klosennek, bouzellok ha begellok.

du

kerc'h du

An diaoul kentañ. — « Hoc’h ene a zo du evel huzil ar siminal. »

Goude, 'oa kig soubenn, (kig-bevin ha kig-moc'h), gant holen gris ha pepr du ; [...]

Goude, 'oa kig soubenn, (kig bevin ha kig moc'h), gant holen gris ha pepr du ; [...]

Treut e oa e zremm ha roufennet, me en kave heñvel ouzh unan eus ar sent koad a welen en-dro d'an aoter en iliz Karnoed, nemet e-lec'h dougen ur sae ruz, pe unan c'hlas, e oa unan du gantañ.

Treut e oa e zremm, ha roufennet, me hen kave heñvel ouz unan eus ar Sent koad a welen en dro d'an aoter en iliz Karnoet, nemet elec'h dougen eur sae ruz, pe unan c'hlaz, e oa unan du gantañ.

Gwisket e oant evel nannbeleien, gant ur bragoù hir, ul livitenn hag un tog-kern-uhel, holl e du.

Gwisket e oant evel nann-beleien, gant eur bragou hir, eul livitenn hag eun tog kern-uhel, holl e du.

Un nozvezh eta, hag hi du-pod, Mège a skoas eun nebeud taolioù war zor dev an ti-a-blijadur.

Eun nozvez eta, hag hi du-pod, Mège a skoas eun nebeut taoliou war zor deo an ti-a-blijadur.

Setu amañ poltred pep hini anezho : Job a oa bihan, Lom a oa bras: Job a oa ledan ha skoulmet-kaer, Lom a oa strizh e zargreiz ha strizh e zivskoaz; Job en doa blev du ha Lom blev ruz.

An daou niz a chomas eta dilavar. Ne voe trouz ebet en ti. Job a selle ouzh Lom (ha vice versa) gant daoulagad du ha leun a rebechoù.

— « Ne welan ket, Job ; an ti a zo du-pod an diabarzh anezhañ. » — « Selaouit, Lom ! »

— « Peseurt liv en doa ? » — « Ruz-seurt-tan ? » — « Du evel ar moged hag ar pec’hedoù kapital ?… »

E-lec'h mont, avat, setu hi hag azezañ war ar skabell-bediñ, ha gant he dorn du-maneget diskouez ur plas d'ar breur Arturo en he c'hichen. - Azezit em c'hichen ! emezi.

Da gentañ, ur gristenez vat e oa « señorita » zu an iliz. Na kalonek e tibune he chapeled !

Edo o tont. Hi an hini 'oa, en traoñ, du-se, er vali c'hlas, o hastout war-du an iliz, hi, ar weledigezh-se, ur marzh ar c'havout anezhi, gwenn-kann-wisket penn-da-benn, nemet he mantilh zu gant he c'hrib uhel war he fennad blev du e-giz askell ar vran.

Ar vouezh-se, e-giz ur fleüt, an daoulagad du-se, ker kevrinus a-dreñv o mantilh, hag ar mousc'hoarzh-se, ur mousc'hoarzh boemus, a daole e sklerijenn en-dro dezhañ.

Sevel a reas ar paotr e zaoulagad, ha kejañ a reas e sell gant bizaouenn bounner he skouarn vunut, ha gant un uhel a grib olifant, o vousluc'hañ dindan rouedenn ar vantilh, en he blev du-pod.

Redek a reas ur gridienn penn-da-benn e gorf, ha merzhout a reas, ne'm eus ket lavaret hep ur mousc'hoarzhig laouen, edont aze, eñ, gwenn-kann en e sae vanac'h, hag hi, du evel askell ar vran.

Redek a reas ur gridienn penn-da-benn e gorf, ha merzout a reas, n'em eus ket lavaret hep ur mousc'hoarzhig laouen, edont aze, eñ, gwenn-kann en e sae vanac'h, hag hi, du evel askell ar vran.

ha pa vefec’h ken du ha mouar / gwenn-kann oc’h da neb ho kar,

ha pa vefec’h ken du ha mouar / gwenn kann oc’h da neb ho kar,

Ne oa ket peurzifourket an daou lestr-reder e lenn Fort-de-France, kêrbenn an enezenn vras Martinika, ma lovee dija e[n]-dro dezho un hanter-kant bennak a vigi leun-kouch a verc’hed yaouank du pe duoc’h, met petra ’vern […].

Ne oa ket peurzifourket an daou lestr reder e lenn Fort-de-France, kêrbenn an enezenn vras Martinika, ma lovee dija e-dro dezho un hanter-kant bennak a vigi leun-kouch a verc’hed yaouank du pe duoc’h, met petra ’vern […].

Bete-vremañ, soñj am eus gant heug eus an dra iskis : drailhennoù [b]ara duoc’h eget hor bara segal, troc’het moan-moan, lardet gant amann pe lard gwazi, ur gwiskad koñfitur war-benn, un tamm harink dindan ul libistrad keuz c’hwerv a-walc’h – gortozit ’ta, n’eo ket echu c’hoazh ! – ha d’an diwezh un hanter vi poazh !

Bete-vremañ, soñj am eus gant heug eus an dra iskis : drailhennoù vara [sic, bara] duoc’h eget hor bara segal, troc’het moan-moan, lardet gant amann pe lard gwazi, ur gwiskad konfitur war-benn, un tamm harink dindan ul libistrad keuz c’hwerv awalc’h – gortozit ’ta, n’eo ket echu c’hoazh ! – ha d’an diwezh un hanter vi poazh !

N’eus ket pell koulskoude, deiz ar c’houzoumenn er vourc’h, daoust ha ma vez bemdez-Doue un tog war o fenn, tapet o devoa an div vaeronez, hini Briel hag hini Blougouskant, an tu d’en em stipañ gant ur gatiolenn, un davañjer dantelezhet hag ur mouchouer ken kaer ha biskoazh, evitañ da vezañ du-peg.

N’eus ket pell koulskoude, deiz ar c’houzoumenn er vourc’h, daoust ha ma vez bemdeiz Doue un tog war o fenn, tapet o devoa an div vaeronez, hini Briel hag hini Blougouskant, an tu d’en em stipañ gant ur gatiolenn, un davañjer dantelezhet hag ur mouchouer ken kaer ha biskoazh, evitañ da vezañ du-peg.

Hag ar merc'hed 'ta ! kerkent ha ma kroge gant an danvez-se, kerkoulz e veze dimp klenkañ hol levrioù, rak d'ober en devoa bet graet gant gisti a bep seurt gouenn, re wenn evel-just, re velen, du, pe ruz, ha diouzh e glevout, holl e oant sot-nay gantañ : dedennet e vezent emichañs gant liv, ment ha stumm e fri.

Hag ar merc'hed 'ta ! kerkent ha ma kroge gant an danvez-se, kerkoulz e veze dimp klenkañ hol levrioù, rak d'ober en devoa bet graet gant gisti a bep seurt gouenn, re wenn eveljust, re velen, du, pe ruz, ha diouzh e glevout, holl e oant sod-nay gantañ : dedennet e vezent emichañs gant liv, ment ha stumm e fri.

Bremañ ’vat, adal ma oan krog da ziskantañ va fesk, koulz e oa din strivañ da sachañ hep dale war ar pikol draen am boa da lemel dioutañ, ha peogwir, en desped d’ar c’hrennlavar ne ziskoueze ket va c’hazhig bezañ ur c’hac’her aour daoust d’e grev du-peg hep an disterañ marell, ret e oa din ’ta tunañ e tu bennak ar c’hwec’h[-]kant lur n’hellen ket tremen hepdo.

Hervez ur wreg, pebezh eurvad ! / E c'hellez ma heñchañ peurvat / Oc'h anzav ouzhin war be du / E tiskoachin an trubard du.

Hervez eur wreg, pebez eurvad ! / E c'hellez ma heñcha peurvat / Oc'h anzav ouzin war be du / E tiskoachin an trubard du.

Hiriv, dre heñchoù leun a fank, / Karroñchoù don, lanneier frank, / A-dreuz ar pri, a-dreuz ar vein, / War-zu ur vilin, me o blein, / Ur vilin-dour, en ul lec'h kuzh, / A gerzh en-dro gant kas ur skluz, / Ma aozer enni, 'vit mab-den, / E-lec'h bleud flour, poultr kras hepken, / E-lec'h bleud gwenn d'ober bara, / Hini du-pod d'en diskarañ.

Hirio, dre heñchoù leun a fank, / Karroñchoù don, lanneier frank, / A-dreuz ar pri, a-dreuz ar vein, / War-zu eur vilin, me o blein, / Eur vilin-dour, en eul lec'h kuz, / A gerz en-dro gant kas eur skluz, / Ma aozer enni, 'vit mab-den, / E-lec'h bleud flour, poultr kras hepken, / E-lec'h bleud gwenn d'ober bara, / Hini du-pod d'hen diskara.

War an daol-voued emañ e lein, / Met liv ebet eus ar c'hi du !

War an daol-voued emañ e lein, / Met liou ebet eus ar c'hi du !

Din ' vezoc'h bet, pa 'z on fall-put, / Diouganer du an Ankoù mut.

Din ' vezoc'h bet, pa 'z on fall put, / Diouganer du an Ankou mut.

E gwirionez ne vez ket taget tost ken alies an dud kroc'henet sklaer ha ma vez ar re zu, n'eo ket hepken dre ma vez ar re-mañ diwiskoc'h, met dreist-holl en abeg da liv ar c'hroc'hen.

Ur vuoc'h vihan zu he doa, yer ha lapined, hag he zamm jardin.

Selloù du am beze diganto, diwar o fae, dreist ar voger

Kaset e vo d'un tu bennak en Afrika du. D'un Ouganda pe d'ur Senegal bennak.

Teir anezhe a zo gwisket gant jiletennoù gloan du rak glavenniñ a ra er-maez ha yen eo an amzer.

Ma c'hoarvez d'un den o tremen bezañ kizidikoc'h deus ar c'hudennoù sokial evit deus ar fent du ez eus riskloù ez afe hemañ e fulor, ha marteze e tapo unan deus ar vanifesterien faos ur skouarnad digantañ !

Evel ma n'on ket evit livañ ar vuhez duoc'h c'hoazh e tivizan kimiadiñ met ma delc'her a ra a-sav.