Office public de la langue bretonne
- Hag anat eo rekis bevañ dizemez d'an neb a zo galvet da seveniñ kefridi uhel. Ur skoilh d'ar striv eo ar vaouez.
D’abardaez ’vat e voen galvet da gambr rener ar skolaj : « Ac’hanta, mabig, petra ’ c’hoari ganit ? – Ataoe, Aotrou, ne dalv ket ar boan lakaat va anv, peogwir ned in ket amañ da vloaz, rak o vezañ n’on ket troet da vont d’ar c’hloerdi bras, n’emañ ken va mamm-gozh, hervez va zad, e-sell da baeañ evidon ».
Boue a dremenas ur pennad mat evit bezañ ur c'hwil hep e bar, met pa voe galvet da bennrener strollad listri ar Mor Kreizdouarek, ha pa gavas tro da ziskouez d'an holl pebezh mailh a oa war e vicher, setu ma c'hwitas ar brabañser war e grog ha leuskel a reas ar Goeben hag ar Breslau da skarañ plaen ha brav etrezek an Dardanelloù.
Ne oa ket deut an hini gozh a-benn d’ober ganin un den santel a veleg gouest, gant an deskamant spontus am boa, da vezañ galvet abred a-walc’h da berson kanton, met laosket he devoa ar soñj-mañ da ziwan en he c’halon : mard eo lakaet da Jarl sevel tiegezh e tibabin e koulz hag en amzer ur wreg dioutañ hag a vo ivez d’am grad.
Mots précédents
Mots suivants
galvidell