hanter armet
hanter leun
Hag e serras ar genoù war ar forn hanter-c’houllo.
— « Mat, en em dennit neuze, alese, ma welin un dra bennak, rak me a wel un hanter gwelloc’h egedoc’h. »
Ar voereb Mari ne lavare grik ebet. Astennet e oa war he gwele, hanter vev, hanter varv.
Gwelout a ran c’hoazh dirazon ar Bitouz kozh, hor segond-mestr gwernier, ur podig a zen anezhañ gant ur fri togn hag ur voue ruz-tan, en e goazez war ur pilgos, hag a bep tu dezhañ evel kolisted ouzh an aoter ur c’harter-mestr hanter vezv o tiskenn dezhañ gant ur founilh merglet gwin gwenn en e c’hourlañchenn.
Soñj am eus evelkent eus va c’hentañ darempred gant douar Afrika : nepell diouzh kreiz-kêr, ur bern logelloù izel ha kuit a brenestr, gant un doenn soul krennveget hag e[n]-dro dezho morianed gant lostennoù gwenn pe c’hlas, o gwragez hanter noazh, hag ar vugaligoù hep ar vihanañ pilhenn da guzhat ouzh an holl o zammig peadra.
Ac’hanta, e penn uhelañ al «leuveenn » dirak an iliz-veur, el lec’h end-eeun ma veze aozet warnañ bep bloaz telt ar Sakramant, setu pelec’h e fellas d’ar re-se, ha dreist-holl d’unan anezho, ar Beskont Gustav Kergezeg (1) stekañ an dolzenn gouevr hanter verglet, kizellet gant Yann Boucher, paotr delwenn vras Roazhon : ha diwar neuze e tarzhas reuz, charre ha trubuilh em Bro-Dreger.
Mots précédents
Mots suivants
hanter