Brav a-walc'h ez a e vanne gantañ.

Brao ahoalc'h ez a e vanne ganta.

Eviñ va boutailhad a yelo brav ganen.

Evit va boutailhad a yello brao guenê.

brav a-walc'h ec'h ev

brao ahoalc'h e c'hev

Me a oar brav dioutañ.

Me a oar brao diountà.

komziñ brav

comseiñ braü

Er bloaz-mañ, setu ez eo bet kenteliet brav an eost.

èr bloaz-mâ cetu ez eo bet qentelyet brâo an éaust

An eostig-hont a gan brav.

Ann éostig-hoñt a gân braô

brav, brav !

braô, braô !

Brav-bras en em glevont.

Braô brâz en em glévoñt

Koueriadezed ar barrez-mañ a zo gwisket brav.

Kouériadézed ar barrez-mañ a zô gwisket braô.

Dougen ur banerad bleuñv zo aesoc'h, a-dra-sur, hag an aotrou Milin a zoug skañv ha brav ar re en deus kutuilhet tu-mañ, tu-hont e liorzhoù ar Varvailherien gozh, e liorzh Yann ar Feunteun, dreist ar re all.

Dougenn eur banerad bleun zo easoc'h, a dra zur, hag ann aotrou Milin a zoug skanv ha brao ar re en deuz kutuillet tu-man, tu-hont e liorsou ar Varvaillerien goz, e liors Iann ar Feunteun, dreist ar re all.

Fourrañ plomm kalet ha yen e penn ar vuntrerien a ouzoc’h, o douarañ-holl, evel chas klañv, hennezh eo va mennozh. — Brav, brav, Roparzh Mengi, da zorn din ma stardin anezhañ.

Fourra ploumm kaled ha ien e penn ar vuntrerien a ouzoc’h, ho douara-oll, evel chas klan, hennez eo va mennoz. — Brao, brao, Roparz Menguy, da zourn dign ma stardign anezhan.

Ar vourc’hizien a zo mat d’en em fougeal a-bell ha da ober aon d’an dud diwar ar maez, mes pa ziskouezer an dent dezho, e ouzont brav-bras treiñ kein buan.

Ar vourc’hisien a zo mad d’en em fougeal a-bell ha da ober aoun d’an dud divar ar meaz, mez pa ziskouezer an dent d’ezho, e c’houzont brao-braz trei kein buan.

Ar gwel eus ar volz-se, ker brav kizellet gant hon tudoù kozh, ar brud eus a santelezh hag eus a virakloù sant Yvon a lakaas anezho da vont e kounnar.

Ar guel euz ar volz-se, ker brao kizellet gant hon tudou koz, ar brud euz a zantelez hag euz a viraclou sant Yvon a lakeaz anezho da vont e kounnar.

Chom a ris ur pennad er c’hiz-se da c’houzout penaos tennañ ar bravañ va fleg evit mont betek an iliz.

Chom a riz eur pennad er c’hiz-se da c’houzout penaoz tenna ar brava va fleg evit mont betek an iliz.

Ar re zo arc'hant 'n o yalc'h a zo brav de[zhe]. Pikez a goust lakaat ur park er stad-se.

Ar re zo arc'hant 'n o yalc'h a zo brao d'e. Pikèz a goust lakaat eur park er stad-ze.

Ouzhpenm mac'h eo ar Groaz ur gelaouenn vat ha kristen, be[z]añ zo enni pennado-skrid en brezhoneg ha se a blij brav din.

Ouspen mac'h eo ar Groaz eur geloenn vad ha kristen, bean zo enn-i pennado-skrid en brezonek ha ze a blij brao d'in.

Nemet ez oa ar penngadour karantezus outi oc’h ober brav dezhi evel d’unan eus e verc’hed.

Nemet ez oa ar pengadour karantezus outi oc’h ober brao d’ezi evel d’unan eus e verc’hed.

— Ya, ya, kasit anezhañ d’an ospital : bravoc’h e vo dezhañ eno, ha c’hwi ho po unan a nebeutoc’h da vagañ… Anez da se ?… Dour ho po da evañ, dour a zo er puñs. Bara ? a belec’h ? Salver Jezuz, a belec’h ?…

— Ya, ya, kasit anean d’an hospital : bravoc’h e vo d’ean eno, ha c’houi ho po unan a nebeutoc’h da vaga… Anez da ze ?… Dour ho po da eva, dour a zo er puns. Bara ? a belec’h ? Salver Jezuz, a belec’h ?…

Dindan torrod Santez-Rosa, en abri ar C’hador[i]où, e vefomp brav-meurbet evit en em [z]isklabezañ eus an hudurnez-mañ.

Dindan torrod Santez-Rosa, en abri ar C’hadorou, e vefomp brao meurbed evit en em disklabea eus an hudurnez-man.

dre vrav

dré vraù

brav-brav !

brao-brao !

kouezhañ a ra brav ar c'hartoù em daouarn

koueza 'ra brao ar c'hartou em daouarn

dre vrav pe dre c'hlav

dre vrao pe dre c'hlao

ober brav da

ober brao da

(eviñ) va boutailhad a yelo brav ganin

(evit) va boutailhad a yelo brao ganéñ

brav ! brav-bras !

brao ! brao-bras !

ober brav da ub.

ober brao da u.b.

Deuet e oamp zoken da sevel kenetrezomp ur seurt « breuriezh » dizalc'h, o tiwall ouzh evezh ar vestroù muiañ ma c'hellemp, o kuzhat outo er c'hornioù teñvalañ, o kemerout an tec'h e-pad ar baleadegoù evit mont da zibriñ bara amann ha da evañ jistr er mereurioù, en ur ger, ur vandenn baotred amsent, ne oa ket tu da zont a-benn anezho dre vrav.

Deut e oamp zoken da sevel kenetrezomp eur seurt « breuriez » dizalc'h, o tiwall ouz evez ar vestrou muia ma c'hellemp, o kuzat outo er c'horniou teñvala, o kemerout an tec'h e-pad ar baleadegou evit mont da zibri bara amann ha da eva jistr er mereuriou, en eur ger, eur vandenn baotred amzent, ne oa ket tu da zont a-benn anezo dre vrao.

Un hoalerezh korfel hepken ; karout a raen ar paotr-se evel em bije karet un dra graet brav, un daolenn livet kaer, un arvest denel teurgnet disi, un dremm goant a skede sklerijenn.

Eun hoalerez korfel hepken ; karout a raen ar paotr-se evel em bije karet eun dra graet brao, eun daolenn livet kaer, eun arvest denel teurniet disi, eun dremm goant a skede sklerijenn.

War hent Lanurgad, Job ha Lom a oa nec’het ken na oant. An eil a lavare d’egile : — « Brav emaomp ganti ! Lom. » — « Domaj eo, Job, n’eo ket beuzet Herri. »

Dont a ra brav e c'hourc'hemennoù gant da varzh, Helgouarc'h... Nemet...

Digant pet ha pet n'am eus ket klevet kement-mañ, ha n'eus ket gw[a]ll bell c'hoazh : « Pegen brav ivez 'ta e kane da vamm da Sul ar Sakramant pe da ouel Itron-Varia Hantereost ! »

Digant pet ha pet n'am eus ket klevet kement-mañ, ha n'eus ket gwell-bell c'hoazh : « Pegen brav ivez 'ta e kane da vamm da sul ar Sakramant pe da ouel Itron-Varia Hanter-Eost ! »

Brav-bravik e teue ganin evit pezh a sell ouzh lenn, met daoust ha ma skrive-hi evel ur c'homis noter, c'hwitet he deus va mamm gaezh war an dra-mañ : krog on em dek vloaz ha tri-ugent war-vete nebeut ha betek-henn, kaer am [sic] eus bet c'hoari, na gant pluenn na gant kreion, biskoazh n'on deut a-benn d'ober gwelloc'h eget skrapadennoù yar, un euzh hepken sellout outo !

Brav-bravig e teue ganin evit pezh a sell ouzh lenn, met daoust ha ma skrive-hi evel ur c'homis noter, c'hwitet he deus va mamm gaezh war an dra-mañ : krog on em dek vloaz ha tri-ugent war vete [war-vete] nebeut ha betek-hen, kaer am eus bet c'hoari, na gant pluenn na gant kreion, biskoazh n'on deut a-benn d'ober gwelloc'h eget skrapadennoù yar, un euzh hepken sellout outo !

Ha va skritur ’ta, Salver ar bed ! ret eo evel-just d’ur fourier skrivañ ken brav, ken splann hag ur c’homis-noter pe grefier ul lez-varn, ha gallout ha rafe renerien al Liamm testeniañ n’on ket bete-vremañ dare, na tost, da vezañ war ar poent-se trec’h d’ar seurt Aotronez.

Ha va skritur ’ta, Salver ar bed ! ret eo eveljust d’ur fourrier skrivañ ken brav, ken splann hag ur c’homis noter pe grefier ul lez-varn, ha gallout ha rafe renerien al Liamm testeniañ n’on ket bete-vremañ dare, na tost, da vezañ war ar poent-se trec’h d’ar seurt Aotronez.

« [...] Met soñj ervat evelkent, abalamour dezhi, ken brav hag he deus graet dit a-viskoazh ; bremañ pa ’z eo klañv, he c’hloazañ, ha zoken he lazhañ a ri mar kenderc’hez d’ober da benn-fall [benn fall] ».

Kloc'h ebet ne oa er chapel met plaen ha brav e rae va zonton hep kleier, rak desket en devoa digant e geneil Mabig ar Remon ober gant e c'henou kement son a veze ret : gout' ouie [goût 'ouie] da skouer tintañ ar c'hlaz, an añjeluz, kloc'h an tan, ha dreist-holl brallañ ar c'hleier.

Met evel bep gwech e kaved atav muioc'h da ober eget na oa tu, hag e lezan brav-bras ar Foucaud da vont kuit hepton.

Ouzhpenn se e rank ar giton embann perak eo ac'hubet ar savadur, a-drugarez d'ul lugan sklaer ha soñjet brav evit ma c'hallfe skeiñ ar speredoù e-pad pell.

Ar pezh a zo sur avat, ne vo ket graet bravoc'h pe viloc'h ouzhoc'h hervez ma'z oc'h difeuls ha doujus pe get.

Skrivet eo al lizher gant lizherennoù ront stummet brav.

Deuet eo brav ganeoc'h pa vez gwell d'ar poliser gervel 2 pe 3 foliser all evit dibradañ ac'hanoc'h, kentoc'h evit kemer ar riskl da derriñ beg ho livenn-gein pe ho choug -dirak testoù !-.

Daou zen bihan hag en em ra brav-ral.

Dre chañs e oa Nikos, al liorzher, eno, hag, un tammig dre vrav, un tammig dre nerzh, hor boa lakaet anezhañ er-maez.