Lennet am boa dirazañ meur a wech rimadelloù aozet ganin, e galleg evel-just, traoù hep pouez na talvoudegezh, rak ken donezonet on da vezañ ur barzh hag ur silienn da vont da leanez, met digoriñ e c’henou a rae va mignon ouzh va selaou : « Bon Dieu de bois ! emezañ, ça rime à tout coup ! ... T'es pas la moitié d'un imbécile et j'serai foutre pas capable d'en faire autant ».
Ac’hanta, van ebet ne reas ar gelennerez yaouank ha dindan un nebeudig amzer, gant an donezonet ma ’z oa evit an holl yezhoù, evel an darn vuiañ eus he c’henvroidi, e tapas zoken an tu da zisplegañ penn-da-benn ha hogos ken reizh ha me va fentigell, ur skoilh na vije biken diskaret, war a greden, gant ur plac’hig n’he devoa morse klevet ur ger brezhoneg.
Un esa a ris, met, va Doue, ne oan ket donezonet kaer evit ur seurt labour; anavezout a raen an doare ma veze graet en ul Lise, peogwir e oan bet en unan.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
donezoniad