eol
eol
ivl
ur voestad ton en eoul
[...] ha dreist-holl fardaj e-leizh eus ti an apotiker : boulligoù, sirosoù, takennoù, eolioù, traet ha me oar, evit va mamm baour hag evidon me.
Yen-daonet e oa, pa lavaran, o vezañ ma lovee tro-war-dro en donvor ur bern skorngrec’hioù, darn diouto ken uhel, dimp da welout hag ar C’hreiz-kêr e Kastell-Paol, ha gant ar c’hast avel a rae, tu ebet ne gavjomp ar mintin-se da seniñ d’ar Saozon nag ar God save the king nag ar Marseillaise, rak kerkent ha ni o paourantiñ war ar pont, skornañ a reas an eoul hag an dour e ribouleroù ar binvioù kouevr.
Tager an eoulioù du e-tal an Atlantel, Eñ eo ar gedour meur, O tislugerniñ hael, Ouzh ar sklerijenn gamm, Distaolet gant ar mor, E roufennoù marmor.
Ha gant se e vez disheñvel, n'eo ket hepken kerzhed al lestr, met ivez an drouz a ra en ur fregiñ an dour, re-bar eo bremañ e vije o vont a-dreuz ul lennad eoul, ha kreñvik an donn dindanañ koulskoude.
Gerioù a-raok
Gerioù da-heul
eouladur